Το τέλος του καπιταλισμού προβλέπει ο Ιμάνουελ Βαλερστάιν

Από www.ardin.gr
-Εχοντας συνυπογράψει τη διακήρυξη του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε το 2005, θεωρείστε ως ένας από τους εμπνευστές του παγκόσμιου αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος. Ιδρύσατε και διευθύνετε το Κέντρο Φερνάντ Μπρωντέλ για τη μελέτη της οικονομίας των ιστορικών συστημάτων και πολιτισμών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Μπίρχαμπτον. Πώς τοποθετείτε την παρούσα οικονομική και χρηματιστηριακή κρίση στο πλαίσιο της «μεγάλης διάρκειας» της ιστορίας του καπιταλισμού;
-Ο Φερνάρντ Μπρωντέλ (1902-1985) διέκρινε στην ανθρώπινη ιστορία φάσεις «μεγάλης διάρκειας», οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη, και υποδηλώνουν την ύπαρξη διαφορετικών συστημάτων που καθορίζουν τη σχέση του ανθρώπου με το υλικό του περιβάλλον. Στο εσωτερικό αυτών των φάσεων, εμπεριέχονται οι οικονομικοί κύκλοι, τη λειτουργία των οποίων περιέγραψαν οικονομολόγοι όπως ο Ν. Κοντράτιεφ (1882-1930) ή ο Ζόζεφ Σουμπέτερ (1883-1950). Σήμερα, ζούμε το τέλος μιας «Β΄ φάσης» του κύκλου Κοντράτιεφ, η οποία ξεκίνησε πριν από τριάντα-τριανταπέντε χρόνια. Πριν από αυτή, υπήρξε μια «Α΄ φάση», η οποία μάλιστα ήταν από τις μεγαλύτερες φάσεις (διήρκεσε από το 1945 έως το 1975) στα πλαίσια της 500χρονης ιστορίας του καπιταλιστικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια της «Α΄ φάσης», τα κέρδη παράγονται μέσα από την υλική, βιομηχανική ή οποιασδήποτε άλλης μορφής, παραγωγή. Κατά τη διάρκεια της «Β΄ φάσης» ο καπιταλισμός αναγκάζεται, προκειμένου να συνεχίσει την κερδοφορία, να στραφεί στη χρηματιστική οικονομία και να επιδοθεί στην κερδοσκοπία. Εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια, οι επιχειρήσεις, τα κράτη και τα νοικοκυριά βρίσκονται σε τροχιά υπερχρέωσης. Σήμερα, βιώνουμε το τέλος της «Β΄ φάσης» του κύκλου Κοντράτιεφ, όταν η εικονική ύφεση μετατρέπεται σε πραγματική και οι φούσκες σκάνε η μία μετά την άλλη: Οι χρεωκοπίες πολλαπλασιάζονται, η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου εντείνεται, η ανεργία καλπάζει, και η οικονομία εισέρχεται σε μια περίοδο ύφεσης. Σήμερα, το τέλος αυτής της συγκυριακής φάσης συμπίπτει με την περίοδο της μετάβασης μεταξύ δύο συστημάτων που λειτουργούν στη «μεγάλη διάρκεια», γεγονός που μεγιστοποιεί τις συνέπειές του. Νομίζω ότι, κατά τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουμε εισέλθει στην τελευταία φάση του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό που διαφοροποιεί την παρούσα φάση του κύκλου από τις προηγούμενες είναι ότι ο καπιταλισμός αδυνατεί να λειτουργήσει ως «σύστημα», όπως το εννοεί ο φυσικός και χημικός Ίλια Πριγκοζίν (1917-2003): Όταν ένα βιολογικό, χημικό ή κοινωνικό σύστημα αποκλίνει τόσο συχνά από τις συνθήκες της σταθερότητας, αποτυγχάνει εντέλει να αποκαταστήσει τις ισορροπίες του και καταρρέει. Τότε, η κατάσταση γίνεται χαοτική και ανεξέλεγκτη για τις δυνάμεις που κυριαρχούσαν και βλέπουμε την ανάδυση ενός ανταγωνισμού, όχι αυτή τη φορά μεταξύ των υπέρμαχων και των πολέμιων του συστήματος, αλλά μεταξύ όλων των ενεργών μερών που μάχονται για να καθορίσουν το τι θα το αντικαταστήσει. Γι’ αυτή την περίοδο, η καταλληλότερη λέξη είναι η λέξη κρίση. Λοιπόν, βρισκόμαστε σε κρίση. Ο καπιταλισμός οδεύει προς το τέλος του.

-Και γιατί δεν πρόκειται για μια νέα μετάλλαξη του καπιταλισμού, ο οποίος, στο κάτω-κάτω, έχει ήδη γνωρίσει το πέρασμα από το μερκαντιλιστικό του στάδιο στο βιομηχανικό και από εκεί στο χρηματιστικό;
-Ο καπιταλισμός είναι παμφάγος, αιχμαλωτίζει το κέρδος στα πεδία όπου μπορεί να μεγιστοποιηθεί· δεν περιορίζεται σε περιθωριακά μικροκέρδη, αλλά προσπαθεί να συγκροτήσει μονοπώλια – όπως προσπάθησε να κάνει τελευταία με τη βιοτεχνολογία και την τεχνολογία της πληροφορίας. Παρόλα αυτά, νομίζω ότι οι πραγματικές δυνατότητες για περαιτέρω συσσώρευση έχουν εξαντληθεί. Από τη στιγμή της γέννησής του, κατά τον 16ο αιώνα, ο καπιταλισμός τρέφεται από την αντίθεση του κέντρου και των περιφερειών (οι οποίες δεν προσδιορίζονται απαραίτητα γεωγραφικά). Απ’ αυτή την άποψη, η οικονομική άνοδος των χωρών της Ανατολικής Ασίας, της Ινδίας και της Λατινικής Αμερικής συνιστά μια ανυπέρβλητη πρόκληση για την «οικονομία-κόσμος» που δημιουργήθηκε από τη Δύση και η οποία δεν είναι πλέον σε θέση να ελέγξει το κόστος της συσσώρευσης. Οι τρεις παγκόσμιες καμπύλες, αυτές του εργατικού κόστους, των πρώτων υλών και της φορολογίας, αυξάνονται διαρκώς σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Μπορεί το νεοφιλελεύθερο διάλειμμα να αντέστρεψε προσωρινά αυτήν την τάση και, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990, αυτά τα κόστη να κινούνταν σε χαμηλότερα επίπεδα απ’ ό,τι το 1970, αλλά ήταν ασύγκριτα μεγαλύτερα από το 1945. Στην πραγματικότητα, η τελευταία περίοδος πραγματικής συσσώρευσης υπήρξε αυτή της «Χρυσής Τριακονταετίας», η οποία επιτεύχθηκε λόγω του ότι τα κεϋνσιανά κράτη έθεσαν εαυτά στην υπηρεσία του κεφαλαίου. Αλλά και πάλι, έφθασαν στα όριά τους!

-Υπάρχουν προηγούμενα για την τρέχουσα φάση, όπως την περιγράψατε;
-Υπήρξαν πολλά στην ανθρώπινη Ιστορία, σε αντίθεση με τον κοινό τόπο, που σφυρηλατήθηκε κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, και τη μαρξιστική του εκδοχή, περί μιας διαρκούς και ακατάπαυστης προόδου. Εγώ προτιμώ να μιλάω για την πιθανότητα και όχι για το αναπόφευκτο της προόδου. Βεβαίως, ο καπιταλισμός είναι το σύστημα που έχει παραγάγει στην πιο μεγάλη έκταση πλούτο και αγαθά. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να κοιτάξουμε και το μέγεθος των καταστροφών που ο ίδιος έχει προκαλέσει στο περιβάλλον και την κοινωνία. Το μόνο καλό του είναι ότι επιτρέπει σ’ ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού να διαμορφώσει μια ικανοποιητική και ορθολογικοποιημένη ζωή. Ωστόσο, η πρόσφατη κρίση παρουσιάζει πολλές αναλογίες με εκείνη της κατάρρευσης του φεουδαλικού συστήματος στην Ευρώπη, η οποία συνέβη μεταξύ του 15ου και του 16ου αιώνα, και η οποία οδήγησε στην ανάδυση του καπιταλιστικού συστήματος. Η κρίση αυτή, που κορυφώνεται με τους θρησκευτικούς πολέμους, προκλήθηκε από την κατάρρευση της ισχύος της αριστοκρατίας, του κλήρου και του βασιλιά στις πλουσιότερες κοινότητες και πόλεις. Το πέρασμα από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό διαμορφώθηκε ασυνείδητα, έπειτα από διαδοχικές δοκιμές και πειράματα, όταν απρόσμενες λύσεις προσέφεραν διεξόδους που οδήγησαν στη σταδιακή διαμόρφωση του καπιταλισμού.

-Πόσο θα διαρκέσει η παρούσα μεταβατική περίοδος και σε τι μπορεί να οδηγήσει;
-Το τέλος μιας «Β΄ φάσης» του κύκλου Κοντράτιεφ συνήθως διαρκεί τρία με πέντε χρόνια. Έπειτα, περνάμε στην απαρχή μιας νέας «Α΄ φάσης», όπου ξανά παράγεται πραγματικό κέρδος από νέες μορφές παραγωγής, όπως τις περιέγραψε ο Σουμπέτερ. Το γεγονός όμως ότι η παρούσα φάση συμπίπτει και με την ευρύτερη συστημική κρίση μάς οδηγεί σε μια μακρά περίοδο πολιτικού χάους, όπου οι μέχρι πρότινος κυρίαρχοι παίκτες, οι πολυεθνικές και η Δύση, θα κάνουν οτιδήποτε περνάει από το χέρι τους για να επιστρέψουν σε ισορροπία, αν και είναι πολύ πιθανόν να αποτύχουν.Οι πιο έξυπνοι απ’ αυτούς έχουν ήδη κατανοήσει την ανάγκη να δημιουργηθεί κάτι εντελώς καινούργιο. Οι περισσότερες αντιδράσεις που αφορούν στην εύρεση νέων διεξόδων είναι σκόρπιες και χαοτικές, και δεν γνωρίζουμε ποιο σύστημα θα ανακύψει απ’ αυτές τις αναζητήσεις. Βρισκόμαστε σε μια σπάνια στιγμή, όπου η κρίση και η αδυναμία των ισχυρών πολλαπλασιάζει την ελευθερία της βούλησης του κάθε ενός από εμάς: Σήμερα, όλοι έχουμε μεγαλύτερες πιθανότητες να καθορίσουμε το μέλλον μας. Όμως, στο μέτρο που το μέλλον θα αποτελέσει την κοινή συνισταμένη όλων των επιμέρους αντιδράσεων στην κρίση, είναι εξαιρετικά δύσκολο να γνωρίζουμε από τώρα το προς τα πού θα κινηθεί. Σε δέκα χρόνια, θα είναι πολύ πιο εύκολο να διακρίνουμε το περίγραμμά του, ενώ σε τριάντα-σαράντα χρόνια ένα νέο σύστημα θα έχει αναδυθεί. Νομίζω ότι σήμερα είναι εξίσου πιθανό να προκύψει ένα σύστημα ακόμα πιο βάρβαρης εκμετάλλευσης από τον καπιταλισμό ή ένα σύστημα περισσότερο εξισωτικό και αναδιανεμητικό.

-Οι προηγούμενες αλλαγές στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος είχαν προκαλέσει μια μετατόπιση του κέντρου βάρους της «οικονομίας-κόσμος», από τη Μεσόγειο στα ευρωπαϊκά παράλια του Ατλαντικού, για παράδειγμα, κι από εκεί στις ΗΠΑ.Κατ’ αναλογίαν, το μέλλον βρίσκεται στην Κίνα;
-Η κρίση την οποία βιώνουμε σηματοδοτεί επίσης το τέλος ενός κύκλου αμερικανικής ηγεμονίας, ο οποίος ξεκίνησε κατά τη δεκαετία του 1970. Οι ΗΠΑ θα παραμείνουν ένας μείζων παίκτης στη διεθνή σκηνή, αλλά ποτέ ξανά δεν θα επανακτήσουν την κυριαρχία πάνω στα αναδυόμενα κέντρα της ισχύος, τη Δυτική Ευρώπη, την Κίνα, τη Βραζιλία, την Ινδία. Με τους όρους της μπρωντελιανής «μεγάλης διάρκειας», είναι πιθανόν να προκύψει μια νέα ηγεμονική δύναμη κατά τα επόμενα πενήντα χρόνια. Όμως, δεν γνωρίζω ποια θα είναι αυτή. Εν τω μεταξύ, οι πολιτικές συνέπειες της παρούσας κρίσης θα είναι τεράστιες, καθώς τα αφεντικά του συστήματος θα προσπαθήσουν να βρουν εξιλαστήρια θύματα για την κατάρρευση της ηγεμονίας τους. Νομίζω ότι οι μισοί Αμερικανοί δεν θα αποδεχτούν ό,τι συμβαίνει σήμερα. Έτσι, θα αναδυθούν εσωτερικές συγκρούσεις στις ΗΠΑ, οι οποίες θα εξελιχθούν στην πολιτικά πιο ασταθή χώρα του κόσμου. Και μην ξεχνάτε ότι εμείς οι Αμερικανοί είμαστε όλοι οπλισμένοι…
*Η συνέντευξη δόθηκε στον Antoine Reverchon και δημοσιεύθηκε στην Le Monde που κυκλοφόρησε στις 12.10.2008.

Καλλιωραίοι, η μεγάλη σαρακατσάνικη οικογένεια

Ερευνα για το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας των Καλλιωραίων έχει κάνει ο κ. Γιώργος Καλλιώρας που μας γράφει.

Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για την πολύ καλή δουλειά που έχετε κάνει. Ονομάζομαι Καλλιώρας Γεώργιος και όπως θα δείτε παρακάτω έχω μακρινή καταγωγή από τον Διόνυσο (Τσαμάλι) Βοιωτίας. Έτσι σκέφτηκα να σας στείλω κάποια ιστορικά στοιχεία της οικογενείας μου με την ελπίδα ότι θα έρθω σε επαφή με κάποιους από αυτούς.
Σας ευχαριστώ πολύ. Γ. Καλλιώρας Λαμία.
Ιδού η πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα του Γ. Καλλιώρα, που του αξίζουν συγχαρητήρια για την επιμονή του..

H παρακάτω έρευνα αναφέρεται στους Καλλιωραίους που έχουν Σαρακατσαναίηκή καταγωγή και πατρογονικά κατοικούν στους νομούς Φθιώτιδος και Βοιωτίας . Κάποτε με τα κοπάδια τους μετανάστευαν και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος (Θεσσαλία, Ήπειρο, Μακεδονία) αλλά γύρω στο 1920-30 ακολουθώντας το δρόμο των περισσότερων Σαρακατσαναίων εγκατέλειψαν τις μεταναστεύσεις, και στις δεκαετίες του 50-60 εγκατέλειψαν τον ποιμενικό βίο ορίστηκα και εγκαταστάθηκαν στους δύο παραπάνω νομούς . Καλό θα ήταν να αναφερθούμε στην προέλευση του ονόματος μας.
Έπειτα από μία σχετική έρευνα κατέληξα στα παρακάτω.

Καλλιωράδες στο Αγρίνιο λένε τους παραμυθάδες -μοραπάδες . Καλλιωράδες η Καλαντράδες λένε στην περιοχή του Δομοκού αυτούς που λένε τα Κάλαντα των Θεοφανίων. Το Καλλιώρας επίσης προέρχεται από την φράση που συνήθιζε κάποιος Καλή –ώρα σαν ευχή (ευχόνημο). Στα πλαίσια της ερευνάς το νομό Φθιώτιδος γνώρισα Καλλιωραίους που κατάγονται από τα χωριά Λιτόσελο και Βίτολη αλλά δηλώνουν ότι δεν έχουν σχέση με τους Σαρακατσαναίους.

Οι Καλλιωραίοι της Αταλάντης όμως επιμένουν πως είναι σόι με τους Καλλιωραιους της Βιτολης και του Λιτοσελου. Στην Άθήνα είχα την τύχη να γνωρίσω κάποιους Καλλιωραίους από τα χωριά της Αργιθέας και αυτοί μου δήλωσαν ότι δεν έχουν σχέση με τους Σαρακατσαναίους ,αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι οι γονείς τους και οι παππούδες τους ασχολιόντουσαν με την κτηνοτροφία και κάνανε μάλιστα και μεγάλες μεταναστεύσεις, πράγμα που το κάνανε οι μεγάλες ποιμενικές φυλές ( Σαρακατσαναίοι, Καραγκούνηδες, Βλάχοι, κ.λ.π.).

Στα πλαίσια της έρευνας επίσης συνάντησα την σεβάσμια θεία μου Γιαννούλα Καλλιώρα- Κοκοφίκη και μου εξομολογήθηκε ότι της είχε πει κάποια θεία της ότι οι Καλλιωραίοι παλιά ονομάζονταν Ζερβαίοι. Αν αυτό είναι αλήθεια σύμφωνα με το γενεαλογικό δέντρο (που θα δούμε παρακάτω) πρέπει να έγινε γύρω στο 1800- 1820. Την εποχή εκείνη οι προγονοί μας ,ξεχειμώνιαζαν στο Τσαμάλι της Λιβαδειάς και είχαν άλλο όνομα (Ζερβαίοι ?), κάποιος απ’ αυτούς ο Γιώργος είχε την συνήθεια όταν ήθελε να αποχαιρετήσει κάποιον τον αποχαιρετούσε με την ευχή άντε καλή ώρα ,έτσι του έμεινε το παρατσούκλι Καλλιώρας που αργότερα έγινε το κύριο όνομα Καλλιώρας.

Ο Γιώργος Καλλιώρας (Ζέρβας?) που προαναφέραμε σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε είχε τέσσερα αγόρια, (για πόσα κορίτσια είχε, δεν έχουμε πληροφορίες) τον Δημήτρη, τον Σπύρο, τον Χρίστο και τον Βασίλη.Γύρω στο 1825-30 πρέπει να συνέβη κάποιο σοβαρό γεγονός στην οικογένεια του Γ. Καλλιώρα που ανάγκασε τα παιδιά του να φύγουν από την Λιβαδειά.Αυτό το γεγονός ήταν τόσο σοβαρό που λέγεται ότι ένα από τα παιδία του Γιώργου Καλλιώρα (άγνωστο ποιος) έφυγε και πήγε στο Αγρίνιο και δεν ξαναγύρισε ποτέ και ότι οι απόγονοι του είναι ακόμη εκεί.

Πρώτος πρέπει να έφυγε ο Σπύρος και πήγε Ντερβένι (σημερινό Καλαμάκι Φθιώτιδος) και να τον ακολούθησε αργότερα ο αδερφός του Χρίστος ,ο δε Μήτρος πήγε στην Αταλάντη, στο Τσαμάλι έμεινε μόνο ο Βασίλης Καλλιώρας.Αξίζει να ασχοληθούμε ιδιαίτερα με τον Βασίλη Καλλιώρα και τον Σπύρο Καλλιώρα διότι ο βίος τους ήταν πιο διαφορετικός από τα άλλα αδέρφια τους. Ο Σπύρος όταν πήγε στο Ντερβένι γνωρίστηκε με κάποιον Κώστα Κατσαμάκη η Κουμπάρο (επειδή έκανε πολλές κουμπαριές).


Οι δυο τους αποκτήσανε μια καλή φιλία και κάποια στιγμή έγιναν και κουμπάροι. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Λάμπρου Καλλιωρα ο Κατασαμάκης πρόσφερε γη στον Σπύρο Καλλιώρα στη περιοχή του Ντερβενιού.Επίσης σύμφωνα με την παράδοση ο Σπύρος Καλλιώρας και ο Κώστας Κουμπάρος ήταν σταυραδέρφια, επίσης σταυραδερφός τους ήταν και ο Κων. Δ. Λιάκος από την Τσοπαλνάτα (σημερινή Λυγαριά), εγγονός του Ευάγγελου Μπαλατσού αρχικαπετάνιου του 21 και γιος του Δημ. Λιάκου καπετάνιου του 21 από το Καρπενήσι.

Αργότερα στο Ντερβένι ήρθε και ο αδερφός Σπύρου ο Χρίστος ο οποίος πήρε κι αυτός γη από τον Κουμπάρο και εγκαταστάθηκε και αυτός στο Ντερβένι.Περνώντας το χρόνια ο Σπύρος εξελίχτηκε σε μικροκαπετάνιο της περιοχής που έδρασε από την περιοχή του Ντερβενιού μέχρι το οθωμανικό.Εκείνη την εποχή η Θεσσαλία ήταν υπό Οθωμανική κατοχή και γινόντουσαν πολλές προσπάθειες για την απελευθέρωση της .Συνεπαρμένοι από αυτή την ιδέα ο Σπύρος Καλλιώρας και ο Κώστας Λιάκος αποφάσισαν να μπουν στην Θεσσαλία να προκαλέσουν θέμα για να ξεκινήσει η επανάσταση της Θεσσαλίας.

Πήγαν και βρήκαν δύο καπεταναίους της περιοχής τον Λίγκα και τον Φαρμάκη (πιθανών από την Μοσχοκαριά) και μαζί τους ξεκίνησαν για την Θεσσαλία.Όλοι μαζί έφτασαν μέχρι την Μάντρα Τρικάλων, εκεί από τυχαίο γεγονός σκότωσαν έναν τούρκο χωρικό που είχε πάει ε το μουλάρι του να μαζέψει ξύλα. Όταν το μουλάρι γύρισε πίσω οι δικοί του ανησύχησαν και ειδοποίησαν τον στρατό. Ο τούρκικος στρατός της περιοχής είχε πληροφορίες ότι υπάρχουν αντάρτες στο βουνό και κατάφερε το βράδυ να περικυκλώσει τους Έλληνες χωρίς αυτοί να τους αντιληφθούνε.

Από την πλευρά των Ελλήνων όταν σκοτώθηκε ο τούρκος χωρικός κάποιοι είπαν να φύγουν ,άλλοι είπαν να μείνουν εκεί. Ξέρουμε ότι μία ομάδα από αυτούς έφυγε οι υπόλοιποι έπεσαν και κοιμήθηκαν (Ανάμεσα τους ο Σπύρος Καλλιώρας και ο Κώστας Λιάκος) .Το πρωί όμως που ξύπνησαν διαπίστωσαν ότι ήταν περικυκλωμένοι από τούρκους στρατιώτες. Ξέρουμε ότι από την μάχη που ακολούθησε από τους περικυκλωμένους Έλληνες δεν γλίτωσε κανένας. Από την μάχη αυτή βγήκε το τραγούδι (Τι τ’ άθελες βρε Λίγκα τι τ’ άθελες Φαρμάκη).Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα του Λάμπρου Καλλιώρα ,όταν οι συγγενείς του Κ. Λιάκου πήγαν να πάρουν το πτώμα του ,βρήκαν όλα τα πτώματα των Ελλήνων πεταμένα σε ένα ρέμα μισοφαγωμένα από τ’ αγρίμια.

Όταν ο Σπύρος Καλλιώρας έφυγε για την Θεσσαλία άφησε πίσω του δύο κόρες την Κωστάντω και την Δήμητρα. Η Κωστάντω παντρεύτηκε στο Ντερβένι με τον Βασίλη Λαμπρόπουλο και η Δήμητρα παντρεύτηκε δύο φορές. Στον πρώτο της γάμο παντρεύτηκε με κάποιον Σταυρογιάννη και κάνανε ένα γιο τον Χρίστο ο οποίος με την σειρά του παντρεύτηκε την Δήμητρα Μπλέτζα. Στον δεύτερο γάμο της παντρεύτηκε με τον Κώστα Κουκούλη , και κάνανε δύο παιδιά την Ελένη και τον Σπύρο.

Ο Βασίλης ήταν ο μόνος που έμεινε στο Τσαμάλι πιθανών για να φυλάει τους γονείς τους. Απ’ ότι ξέρουμε ο Βασίλης Καλλιώρας ήταν άνθρωπος ιδιόρρυθμος (γιαυτό και οι πράξεις του έμειναν ζωντανές στη μνήμη των απογόνων του). Κάποια στιγμή εγκατέλειψε την οικογένεια του και το κοπάδι και κατέβηκε στην Λιβαδειά σε αναζήτηση καλύτερης τύχης , εκεί ασχολήθηκε με διάφορα επαγγέλματα για να μπορέσει να ζήσει ,ένα από αυτά ήταν και το επάγγελμα του σιδερά. Γρήγορα όμως απογοητεύτηκε από την ζωή της πόλης την εγκατέλειψε και ξαναγύρισε στην οικογένεια του και στο κοπάδι.

Εκεί στο Τσαμάλι ερωτεύτηκε μία όμορφη βοσκοπούλα από το σόι των Ζερβαίων.Κάποια μέρα όταν η νεαρή βοσκοπούλα πήγε στην πηγή με την βαρέλα να πάρει νερό Βασίλης πήγε και της μίλησε. Αυτή τότε έκοψε μόνη της μία κοτσίδα από τα μαλλιά της και ξαναγύρισε στο κονάκι.Όταν την ρώτησαν η δικοί της άνθρωποι ποιος της έκοψε την κοτσίδα αυτή απάντησε ότι την έκοψε ο Βασίλης Καλλιώρας και όταν οι δικοί της την ρώτησαν αν θέλει να τον παντρευτεί αυτή απάντησε καταφατικά.

Έτσι ο Βασίλης παντρεύτηκε την Μαρία Ζέρβα και έκανε πέντε παιδιά τον Γιώργο ,τον Νίκο, μία κόρη που δεν καταφέραμε να μάθουμε πώς λέγεται ,μάθαμε μόνο ότι παντρεύτηκε στη Λιβαδειά με κάποιον Χαρίση, τον Σπύρο (ο οποίος θα πρέπει να γεννήθηκε μετά τον θάνατο του θείου του Σπύρου στην Θεσσαλία και να πήρε το όνομά του) και τον Κώστα (Κονή).Όταν ο Βασίλης Γ. Καλλιώρας και η γυναίκα του μεγάλωσαν αρκετά άρχισαν να σαπίζουν οι σάρκες τους πάνω από τους ώμους.

Όταν πλέων ήταν ανήμποροι να φροντίσουν την οικογένεια τους αποφάσισαν να παντρέψουν το ένα από τα αγόρια της οικογένειας για να μπει μία γυναίκα στην οικογένεια και να φροντίζει τους υπόλοιπους. Αν και ήταν σε μικρή ηλικία ο Γιώργος παντρεύτηκε την Γιαννούλα Κονδύλη ,αλλά δεν κάθισε και πολύ στην Λιβαδειά πήρε την οικογένεια του και το μερίδιό του και έφυγε για την Λαμία, όπου ήταν ήδη ο θείος του Χρήστος και οι δύο κόρες του Σπύρου παντρεμένες στο Καλαμάκι. Από τους απογόνους του Γιώργου Καλλιώρα οι περισσότεροι ζουν σήμερα στο Αυλάκι στην Λαμία ,στον Δομοκό στη Στυλίδα, στη Μεγάλη Βρύση ,στη Ροδίτσα, στον Άγιο Κωνσταντίνο, στον Βόλο, στα Τρίκαλα, Χαλκίδα, και στην Αθήνα. Αργότερα τον Γιώργο τον ακολούθησε και ο αδερφός του Κώστας (Κονής) που ήταν παντρεμένος με την Παρασκευή Χατζή , οι απόγονοί του ζουν σήμερα στο Φρατζόμηλο ,στη Φραντζή ,στις Κομποτάδες, στην Αγία Παρασκευή ,στην Μεγάλη Βρύση , στο Αυλάκι, στη Στυλίδα, στη Λαμία, στη Λιβαδειά ,στην Αλίαρτο στο Παύλο, στον Ελαιώνα και στην Αθήνα.Στο Τσαμάλι έμεινε ο Νικολάκης και ο Σπύρος για λίγο ακόμη.Ο Νικολάκης Καλλιώρας ήταν παντρεμένος με την Δήμητρα Ντόγανου ,από τους απογόνους του σήμερα οι πιο πολλοί ζουν στον Διόνυσο ,στον Έξαρχο ,στην Δαύλεια ,στην Αγία Παρασκευή ,στον Ορχομενό, στη Λιβαδειά ,στην Τραγάνα, στην Πλάκα Φθιώτιδος ,στη Δαμάστα Φθιώτιδος, στην Καρδίτσα ,στην Θεσσαλονίκη ,και στη Αθήνα.Πολύ αργότερα τους άλλους Καλλιωραίους ακολούθησε στη Λαμία και ο Σπύρος. Από τους απογόνους του οι ποιο πολλοί σήμερα ζουν στην Λαμία και στην Αθήνα λίγοι στο Αυλάκι ,στην Αγία Παρασκευή ,στη Στυλίδα ,και στις Τσουκαλάτες Βοιωτίας.

Η αδερφή τους όπως είπαμε ήταν παντρεμένη με κάποιον Χαρίση από την Λιβαδειά κάνανε μία κόρη την Βαγγελιώ που παντρεύτηκε με τον Κώστα Αραπαντζίκο και κάνανε έξι παιδιά . Από τους υπόλοιπους Καλλιωραίους ο Μήτρος όπως είπαμε πήγε στην Αταλάντη και έκανε πέντε παιδιά τον Γιώργο που πήρε γυναίκα από το σόι των Τζηναίων ,τον Κώστα που παντρεύτηκε με την Αθηνά Σεϊντή , την Ελένη που παντρεύτηκε με τον Μιλτιάδη Καρακικέ ,την Βαγγελίτσα που παντρεύτηκε με τον Κώστα Γουλοδίμο και τον Νίκο που πήρε γυναίκα από το σόι τον Δοσαίων.

Ο Γιώργος έκανε τέσσερα παιδιά, την Κυριακούλα ,την Παναγιού ,τον Δημήτρη και τον Θεοχάρι. Η Κυριακούλα παντρεύτηκε τον Κ. Σάλτα και εγκαταστάθηκε στο Καραξύνι της Λιβαδειάς, τα εγγόνια της σήμερα ζουν στην Αθήνα, η Παναγιού παντρεύτηκε με τον Γιώργο Πουρνάρα και εγκαταστάθηκε στο Αυλάκι Φθιώτιδος όπου ζουν σήμερα η Κόρη της Κωσταντούλα και τα παιδιά της, ο Μήτρος Καλλιώρας παντρεύτηκε με την Αλέξω Γκουτζούνη και εγκαταστάθηκε στην Λυγαριά Φθιώτιδος όπου ζουν σήμερα ο γιος του Παναγιώτης και η κόρη του Κωστάντω, ο Θεοχάρης έμεινε μαζί με την αδερφή του Παναγιούλα στο Αυλάκι όπου και αποβίωσε.Οι απόγονοι του Κώστα Δ. Καλλιώρα ζουν σήμερα στη Θήβα, στα Βάγια και στα χωριά Πλατανάκια ,Ύπατο, Δροσιά και Βαθύ.Από τους και οι απόγονοι της Ελένης Δ. Καλλιώρα-Καρακικέ οι περισσότεροι ζουν σήμερα στις Θερμοπύλες στο Γοργοπόταμο ,στη Οβριακή, στο Μαυρονέρι ,στη Δαμάστα, στη Σκάρφεια, στο Παύλο, στην Λαμία στη Θήβα, στον Αλμυρό Μαγνησίας, στην Κατερίνη, στη Θεσσαλονίκη, στη Αθήνα και στη Γερμανία.

Οι απόγονοι της Βαγγελίτσας Δ. Καλλιώρα-Γουλοδήμου ζουν σήμερα στις Βαρδάτες το Νέο Κρίκελο στις Θερμοπύλες ,στη Μαγνησία, στον Άγιο Γεώργιο Δομοκού, στο Κόμμα στη Μεγάλη Κάψη, στη Μεγαλούπολη στην Λαμία και την Αθήνα.Από τους απογόνους του Νίκου Δ. Καλλιώρα οι περισσότεροι ζουν στη Αταλάντη εκτός από τον και τον Αριστείδη Ν. Καληώρα που πήγε στην Τσοπαλνάτα (Λυγαριά) από τους απογόνους του Αριστείδη στην Λυγαριά ζει σήμερα η κόρη του Μαρία και τα παιδιά του Δημήτρη Καλλιώρα, ο Νίκος και η Ελευθερία κατοικούν στην Νέα Μαγνησία, οι υπόλοιποι μένουν στην Αταλάντη ,στο Κάστρο ,στα Χανιά ,στο Διόνυσο, στον Έξαρχο, και στις Λιβανάτες.

Από τους απογόνους του Χρίστου Γ. Καλλιώρα που πήγε και αυτός στο Καλαμάκι, πολλοί λίγοι ζουν σήμερα εκεί, οι περισσότεροι έχουν σκορπιστοί στην Λαμία ,στην Στυλίδα ,στην Στίρφακα, στον Σταθμό Λιανοκλαδιού, στον Παλαμά Φθιώτιδος, στην Αθήνα, και στην Αμερική.
Σήμερα οι Καλλιωραίοι διαθέτουν δική τους ιστοσελίδα στην διεύθυνση. http://clubs.pathfinder.gr/Kalliorasclub/240062
Εκεί είναι καταγεγραμμένο το γενεαλογικό τους δέντρο αποτελούμενο από 680 οικογένειες από το 1780 περίπου έως σήμερα.

Για τις γερμανικές επανορθώσεις στο Δίστομο, για τον Γιάννη Σταμούλη και για τον Αργύρη Σφουντούρη

Από αναγνώστη μας λάβαμε και δημοσιεύουμε άρθρο για τις γερμανικές επανορθώσεις στο Δίστομο. Η viotia θεωρεί ότι μερικά από τα στοιχεία που επικαλείται ως ιστορικά ο αρθρογράφος με το επαναστατικό ψευδώνυμο Νταντόν είναι καταφανώς λανθασμένα, άλλα δε αμφιλεγόμενα και θα διατυπώσει τις αντιρρήσεις της γραπτώς. Η viotia καλεί να πράξουν το ίδιο και οι υπόλοιποι αναγνώστες που διαφωνούν με το άρθρο ώστε να ξεκαθαρίσει ένα ζήτημα, αυτό των γερμανικών εγκλημάτων πολέμου στο Δίστομο, που πονάει πολύ αλλά και που έγινε και γίνεται αφορμή για πολιτική εκμετάλλευση. Φυσικά, δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι οι απόψεις που ο Νταντόν εκφράζει στο παρόν άρθρο είναι προσωπικές και δεν απηχούν τη γνώμη της viotia για το ζήτημα.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ – ΟΙ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ "ΛΗΘΗΣ"...
Γράφει ο ΝΤΑΝΤΟΝ
Στη μνήμη του Γιάννη Σταμούλη

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ...
Μίλαν Κούντερα
Από τους 800ους Γερμανούς στρατιωτικούς που είχε ασκήσει δίωξη το μεταπολεμικό "Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου ", για την γενοκτονική δράση τους στην Ελλάδα , η οποία είχε σαν αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2500 (!) χωριών, 50.000 εκτελέσεις μαχητών και αθώων πολιτών και τον θάνατο 300.000 ανθρώπων από την πείνα (λιμό) τον χειμώνα του 1941, αλλά και μέχρι το 1945 και δεκάδες χιλιάδες σωματικά ανάπηρους και ψυχικά ασθενείς, ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΚΕ ΚΑΝΕΝΑΣ!

Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12% των Ελλήνων. Το 8% από τις δολοφονίες - εκτελέσεις και την πείνα, αλλά και ένα 4 % από τις υπολειπόμενες γεννήσεις που δεν έγιναν, λόγω των ασθενειών - κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών τις οποίες η ¨Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων¨ (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δισ. δολαρίων, ΑΓΟΡΑΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΟΥ 1938 (!) , χωρίς να αναγνωρισθούν τα ¨διαφυγόντα κέρδη¨ για τις επόμενες δεκαετίες (!). Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δισ. δολαρίων. Το 1959 η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, υποχρεώθηκε από την "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ - αναστείλει τη λειτουργία του Ελληνικού Γραφείου Εγκληματιών Πολέμου (με προϊστάμενο τον Εισαγγελέα Ι. Τούσση) και να στείλει τους 800 φακέλους στην "Δικαιοσύνη¨ της τότε Δυτικής Ομοσπονδιακής Γερμανίας, ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΟΤΙ ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΟΜΟ-ΕΘΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, επειδή είναι, τώρα πια είναι "δημοκράτες"! Παράλληλα η κυβέρνηση Καραμανλή υποχρεώθηκε να ΑΜΝΗΣΤΕΥΣΕΙ και να στείλει τον σε 25 χρόνια καταδικασμένο Μάξ Μέρτεν (για τις δολοφονίες και την ληστεία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης) στη Γερμανία ¨για να εκτίσει την ποινή του εκεί!

Η συνέχεια ήταν η "δημοκρατική" Γερμανία ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟΥΣ (!) ΜΕ "ΒΟΥΛΕΥΜΑΤΑ" με το ¨ατράνταχτο νομικό επιχείρημα "ΟΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ (ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΚΟΙΛΙΑΣΜΑ ΕΓΚΥΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ) ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΝΟΜΙΜΑ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ" ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ "ΑΝΤΑΡΤΩΝ" (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΙΤΛΕΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ 50 ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΓΕΡΜΑΝΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥΣ!).

Ο καταδικασμένος (1958) από Ελληνικό Δικαστήριο Εγκληματιών Πολέμου
(Στρατοδικείο) Μάξ Μέρτεν αφέθηκε ελεύθερος και απελάθηκε στην πατρίδα του για να πάρει στη συνέχει αποζημίωση και σύνταξη από το Γερμανικό κράτος "για την άδικη μεταχείριση του στην Ελλάδα"! Πέθανε ¨πλήρης ημερών¨ το 1972(!), αφού προηγουμένως είχε απαλλαχθεί και αυτός για την δράση του στην Ελλάδα με ¨βούλευμα¨, παρά την υπόσχεση της Γερμανίας ότι θα τον δίκαζε και θα τον φυλάκιζε…

Σήμερα κάποιοι "μάγκες" ψάχνουν, βάσει αφηγήσεων και εξομολογήσεων του Μ. Μέρτεν, να βρουν ακόμα τον "θησαυρό των Εβραίων¨ στους βυθούς της Φοινικούντας στη Μεσσηνία... Με την υπόσχεση του ελληνικού κράτους πως ό,τι βρεθεί θα το μοιραστούν οι Έλληνες χρυσοθήρες, σαν ¨εύρετρα¨, και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο της Ελλάδας. Λες και είναι σίγουρο πως ό,τι απέκρυψαν οι Γερμανοί από τις ληστείες στην Ελλάδα ανήκε μόνο στους Εβραίους συμπολίτες μας της Θεσσαλονίκης…

Στην έκθεση του Νίκου Καζαντζάκη για το δολοφονικό όργιο των Ναζί στην Κρήτη αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι οι Γερμανοί αφαιρούσαν, μάζευαν, ακόμα και τα χρυσά δακτυλίδια και δόντια από τα θύματα τους! Το "κερασάκι" στην ιστορία, που αξίζει να το αναφέρουμε, είναι ότι λίγο πριν σταματήσει η Ελλάδα ΜΕ ΝΟΜΟ (το 1959, Νόμο που δεν τον κατάργησε, για λόγους τιμής και αξιοπρέπειας η Μεταπολιτευτική ¨Δημοκρατία μας¨), τη δίωξη και την φυλάκιση Γερμανών Εγκλ. Πολέμου και πριν αμνηστευτεί ο Μ. Μέρτεν (με ένα άλλο ¨επείγοντα¨ Νόμο επίσης το 1959), ο τελευταίος μέσω των Γερμανικών Μ.Μ.Ε. ( "Spiegel" , "Hamburger Echo" , 1959-1961 ) είχε καταγγείλει πως " θυμήθηκε κάποιον Κωνσταντίνο Καραμανλή , δικηγόρο στο επάγγελμα, που συνεργαζότανε με το γερμανικό στρατηγείο της Θεσσαλονίκης στην κατάδοση Ελλήνων Αντιστασιακών, και είχε μάλιστα "αποζημιωθεί¨ με ένα κατασχεμένο εβραϊκό κατάστημα υφασμάτων. ¨Θυμότανε" μάλιστα ο Μ.Μ. ότι υπήρχε και μία "φωτογραφία" που έδειχνε την γυναίκα του τότε καραμανλικού υπουργού ¨Δικαιοσύνης", την περιώνυμη "Δοξούλα¨ Μακρή , να γιορτάζει πρωτοχρονιά του 1943 στο γερμανικό στρατηγείο, όπου ήταν γραμματέας. Μιλούσε επίσης και για την ύπαρξη ¨και άλλων φωτογραφιών…¨.Λίγο αργότερα οι δημοσιεύσεις σταμάτησαν (1961) με παράκληση του Γερμανικού ΥΠΕΞ, ¨για να μην βλαφτούν οι φιλικές σχέσεις με την σύμμαχο Ελλάδα...

Σταμάτησε όμως και η ¨Αριστερά¨ να αναφέρεται σε αυτά τα γεγονότα, ιδιαίτερα μετά από την ¨μεταπολίτευση¨ (Καραμανλής ή Τανκς) για λόγους διαφύλαξης και αποκατάστασης της ¨εθνικής ομοψυχίας¨ και της ¨λήθης στο παρελθόν¨...(Δεν θα μας λέτε εσείς ¨Εαμο-Βούλγαρους¨, δεν θα σας λέμε εμείς ¨Γερμανό-Τσολιάδες...).

Το 1977 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έλαβε στο Άαχεν το παράσημο του θεμελιωτή της ¨Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , του Γερμανικού Έθνους¨, του ¨Μεγάλου Καρόλου¨ (KARLSPREIS). Μια τιμή που την αποδίδουν οι Γερμανοί σε όλους τους καλούς τους φίλους που πολεμούν για το γερμανικό όραμα της ¨Ενωμένης Ευρώπης¨ (Με Χίτλερ ή χωρίς Χίτλερ…).

Για να καταλάβουμε το τι σημαίνει να κλείνει ΑΠΟ ΤΟ 1959 (!) ΤΟ Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου, και να σταματά η εκδίκαση Γερμανών στην Ελλάδα, θα πρέπει να το συγκρίνουμε με το γεγονός ΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ, 69 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ Β΄Π.Π., λειτουργούν ΑΚΟΜΑ τα αντίστοιχα Γραφεία Εγκληματιών Πολέμου στις ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία και Αυστραλία ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, και όποτε εντοπίσουν κάποιον, ενεργό τότε, Ναζί τον δικάζουν, έστω και εάν είναι σήμερα ¨χούφταλο¨ των 90 -100 χρονών, διότι σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ΟΗΕ τα "Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας" δεν παραγράφονται!

Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα συμπληρώνεται ΜΕ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ
"ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ - ΚΑΙ ΤΗΣ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ
ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΠΡΟΣ ΤΟ Γ΄ΡΑΪΧ".
Μιλάμε για ποσά που ξεπερνούν τα 100
διεσεκατομμύρια δολάρια !

Η ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ – ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ αυτή ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ θα αποτελούσε την μοναδική δικαίωση των αγώνων ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΥΣΙΩΝ του Ελληνικού Λαού. Και όμως η Γερμανία, ασκώντας ιμπεριαλιστική πολιτική, δηλαδή εκβιασμό μεγάλης δύναμης, αρνείται ¨και να συζητήσει¨ για αυτό το θέμα. Και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό της και των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών (δηλαδή η ¨πνευματική¨ και οικονομική Ολιγαρχία που κυβερνά τη χώρα μας) ακολουθεί τις εντολές των ¨συμμάχων¨.

Μπορεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από πολλά χρόνια αβελτηρίας, να αποφάσισε ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ (Μάιος 1995), ΝΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΟΛΩΣ ΕΠΙΣΗΜΩΣ - ΟΤΙ ΔΙΝΕΙ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗ ΒΟΝΝΗ ΝΑ ΥΠΟΒΑΛΕΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ¨ΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΙΝΩΣΗ¨ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ"...

Ο ¨ευρωπαϊστής¨ όμως, ο¨ συνήθης Κ. Σημίτης¨, έγραψε και αυτή την πολιτική παρακαταθήκη του πρώην αρχηγού του ΠΑΣΟΚ εκεί που έγραψε και τις άλλες... Διότι σύμφωνα με τους μάνατζερ του Νέο-Φιλελευθερισμού και του ¨πολιτικού ρεαλισμού¨, " πρέπει να κοιτάμε μπροστά¨, και όχι στο ¨παρελθόν ¨ για να κτίσουμε τη ¨δυνατή Ελλάδα... Το καραγκιοζιλίκι αυτό ολοκληρώθηκε από τον ¨συνήθη Κ. Σημίτη¨ όταν έκανε ανοιχτή παρέμβαση στην Δικαιοσύνη, βάζοντας τον άλλο γερμανοσπουδασμένο υπουργό ¨Δικαιοσύνης¨, τον Μιχ. Σταθόπουλο, να απαγορέψει την κατάσχεση των ακινήτων του Ινστιτούτου Γκαίτε και της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής (διάβασε τον ¨Κυριάκο Σημόπουλο¨ για τον ρόλο των ξένων αρχαιολογικών αποστολών στην Ελλάδα), υπέρ της αποζημίωσης των θυμάτων του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, με μία αναχρονιστική διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που λέει πως ο υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί να αποτρέψει την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης "όταν διακυβεύονται οι φιλικές σχέσεις με μία χώρα και το επιβάλει το ¨εθνικό¨ συμφέρον"... Όπως γνωρίζουμε τα συμφέροντα της Άρχουσας Τάξης μεταφράζονται πάντα σε ¨εθνικά¨ , δηλαδή ¨όλων μας¨…

Στη συνέχεια ο ίδιος, ο ¨συνήθης Κ. Σημίτης¨, ΕΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΙΑ ΠΡΑΞΗ ¨ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ¨ δίνοντας, για πρώτη φορά , ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΘΗΤΕΙΑ (που είχε λήξει) ΤΟΥ ΤΟΤΕ (2001) ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ, Στέφανου Ματθία, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ο τελευταίος να συγκροτήσει " ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ¨ (με ¨ειδική" σύνθεση) με το οποίο θα ανατρέψει ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Ο Λ Ο Μ Ε Λ Ε Ι Α Σ (2001) του Αρείου Πάγου, η οποία είχε δικαιώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς για καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα του ΔΙΣΤΟΜΟΥ, ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ η οποία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ "ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ", δηλαδή ότι ένα κράτος (η Ελλάδα) δεν μπορεί να δικάσει ένα άλλο κράτος (τη Γερμανία), ακόμα και εάν τα μέλη και τα όργανα του δεύτερου έχουν αδικοπραγήσει στην Επικράτεια του πρώτου !


Το "δίκαιο" ΤΗΣ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑΣ που διεκδικούν οι ιμπεριαλιστές
Και έτσι έγινε! Επί κυβέρνησης του ¨συνήθη Κ. Σημίτη¨ και των συνεργατών του ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ΑΝΕΤΡΕΨΕ την απόφαση της Ολομέλειας ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΪΣΤΑΤΟ Ο ΙΔΙΟΣ (στην οποία ο ίδιος είχε μειοψηφήσει!), ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΛΛΟ, ad hoc συγκροτημένο ¨ΕΙΔΙΚΟ¨ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ "ΜΕ "ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ" " ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ –ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ (!) - ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑΣ" - ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!

Αποτέλεσμα: Η απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς, που είχε επιδικάσει στη Γερμανία την καταβολή 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους κατοίκους του Δίστομου ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΕΝΕΚΕ της ¨δυνατής και περήφανης Ελλάδας¨, ώστε να μην έχουν τα βιβλία της ιστορίας να γράφουν μόνο για τον "Εφιάλτη".Το ίδιο έγινε και με τις περίπου 80.000 αγωγές κατά της Γερμανίας που είχαν υποβληθεί από πολίτες σε όλα τα Πρωτοδικεία της Ελλάδας. ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ! Μπήκαν "στο αρχείο", χωρίς να φτάσει σχεδόν καμία στο ακροατήριο!

Ένα τεράστιο "αναχρονιστικό", πόσο καλός είναι ο ¨αναχρονισμός σε μια τέτοια περίπτωση (!) ΚΙΝΗΜΑ που έφερε τις πλατιές μάζες αντιμέτωπες με τη μνήμη για τον ρόλο του γερμανικού ιμπεριαλισμού απέναντι στην Ελλάδα ¨θάφτηκε εν τη γενέσει του¨ .
Μπροστά σε αυτό το Κίνημα ξεσκεπάστηκε η ξενοδουλεία της ελληνικής άρχουσας τάξης. Ξεσκεπάστηκαν οι δήθεν ¨ισότιμες σχέσεις¨ ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης !

Τώρα ζητά η Γερμανία αποζημιώσεις (!) και ¨επιστροφή¨ για τους Γερμανούς ομογενείς (VOLKSDEUTSCHE ) που εκδιώχθηκαν από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ακριβώς επειδή συνεργάσθηκαν με τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής κατά την διάρκεια του Β΄Π.Π.
Σύμφωνα με τις νέες οδηγίες του Γερμανικού ΥΠΕΞ δεν υπάρχουν ¨Νικητές και Ηττημένοι¨ …¨Όλοι οι πόλεμοι είναι κακοί…¨. Και γι΄αυτό την 8-9η Μαϊου δεν πρέπει να γιορτάζουμε την Νίκη των λαών επί του γερμανικού ιμπεριαλισμού-μιλιταρισμού, ΑΛΛΑ…¨την επέτειο ίδρυσης της ¨Ε.Ο.Κ.-Ευρωπαϊκής Ένωσης¨ με μουσική υπόκρουση τον ¨Ύμνο της Χαράς¨ του Λ.Φ. Μπετόβεν!

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΝΕΙΔΟΣ - Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΞΕΦΤΙΛΑ ...
Έλληνες ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΙΚΗ" -"ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" (ΔΕΣ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ " ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ"...) και Ιταλοί επιζώντες από την ναζιστική θηριωδία προσέφυγαν ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ για την κατάσχεση γερμανικών ακινήτων στην περιοχή του Κόμο.
Μόλις στις αρχές Ιουνίου το Ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο ( αντίστοιχο του Ελληνικου΄Άρειου Πάγου ) ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΙΤΑΛΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ "ΕΤΕΡΟΔΙΚΙΑ" (ΔΙΑΒΑΖΕ ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ).

Τα Γερμανικά Μ.Μ.Ε. οργιάζουν και απειλούν ! http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,558185,00.html http://www.sueddeutsche.de/deutschland/artikel/229/178684/?page=16#readcomment .
Ναι, η Ιταλία έχει Μπερλουσκόνι...Η ιταλική δικαιοσύνη είναι αστική..., Αλλά δεν έχει Κ. Σημίτη, ούτε Στ. Ματθία, ούτε Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή...

Ο τελευταίος μάλιστα, με τα βαριά πολιτική κληρονομιά από τον θείο του, πουλά και ξεπουλά ΟΤΕ και ΔΕΗ στις "παγγερμανικές" Deutsche Telekom και RWE, και δεν τολμά να πει στη Γερμανία ότι όποιος θέλει δουλειές και επενδύσεις στην Ελλάδα πρέπει πρώτα να πληρώσει αυτά που χρωστάει!

Όπως έκαναν οι ΗΠΑ, το 1999, για να εγκρίνουν την κοινοπραξία της αμερικανικής Crysler με την γερμανική Daimler-Benz, ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ -ΣΑΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ - ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ Σ Υ Μ Π Λ Η Ρ Ω Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ στους Εβραίους της Αμερικής που είχαν επιζήσει από τα Γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης!

Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ το 1999, αντί να πει στην "Hochtief", να πληρώσει η γερμανική κυβέρνηση την κατασκευή του "El Venizelos", από αυτά που χρωστάει στον ελληνικό λαό, της έδωσε και το managment ξεπουλώντας και τα συμφέροντα "Ολυμπιακής" (Τεχνική Βάση κ.λπ.).
Διευθύνων Σύμβουλος στην "Hochtief", λέγεται πως είναι ο γιος του Γερμανού αρχιστρατήγου στον Β΄Π.Π. που κρεμάστηκε τo 1946 στις φυλακές του Landahut με απόφαση του Διεθνούς Συμμαχικού Στρατοδικείου της Νυρεμβέργης (Von Kaitel).
Ψιλά γράμματα αυτά για τους Έλληνες κομπραδόρους... Το "Σπήγκελ" γράφει τελευταία πως η γερμανική κυβέρνηση σκέπτεται να προσφύγει ¨για αυτή την αδικία¨ της ιταλικής δικαιοσύνης στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ!


Ποιος(;), η Γερμανία! Αυτό που θα έπρεπε να κάνει δηλαδή η Ελλάδα, σαν κράτος να προσφύγει στη ΧΑΓΗ για την άρνηση της Γερμανίας να καταβάλει Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις, και κάθε χώρα που είχε υποστεί την ναζιστική λεηλασία, για να καταγγείλουν την καταρράκωση του Διεθνούς Δικαίου από την Γερμανία, η οποία αρνήθηκε να ονομασθεί, ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ, η Συνθήκη Γερμανικής Ενοποίησης (Των 4ων ¨συμμαχικών¨ δυνάμεων + 2 Γερμανιών 1990) σε "ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ", και όχι απλά, όπως έγινε, σε " Συνθήκη Διακανονισμού των Ζητημάτων που Αφορούν τη Γερμανία"... Οι Γερμανοί γνώριζαν πως εάν ονομαζότανε " Συνθήκη Ειρήνης", τότε, σύμφωνα με τις αρχές του ¨Διεθνούς Δικαίου¨, θα έπρεπε να προβλέπεται και η καταβολή "Πολεμικών Αποζημιώσεων" προς όλες τις χώρες που είχε υπό την κατοχή του το Γ΄Ράϊχ...

Πάντα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο η σημερινή Γερμανία είναι ο " νόμιμος "
(και ΑΞΙΟΣ θα πρόσθετα εγώ) ¨κληρονόμος¨ του Γ' Ράιχ με όλα τα δικαιώματα ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ!
Το ¨δώρο¨ αυτό τους το έκαναν οι ¨σύμμαχοι μας¨ στον αντιφασιστικό πόλεμο ΚΑΙ Η ¨ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ¨ ΕΝΩΣΗ του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εξασφαλίζοντας βέβαια άλλα οικονομικά –πολιτικά ανταλλάγματα σε βάρος κυρίως των λαών των Βαλκανίων που δεν είχαν αποζημιωθεί – δικαιωθεί.

IΝ MEMORIAM ΣΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ Υ.Γ.
Πριν ένα χρόνο, ένα μεσημέρι στις αρχές Δεκέμβρη του 2007, πέρναγα μέσα σ΄ένα το αυτοκίνητο με την γυναίκα μου, τυχαία από το Κολωνάκι. Έξω από την Εκκλησία του Άγίου Διονυσίου είδα παρατεταγμένα πολλά στεφάνια . "Κάποιος μεγάλος" της είπα θα πέθανε. Ναι , μου απάντησε άραγε ποιος να είναι ;

Την άλλη μέρα διάβασα στο διαδίκτυο πως "χθες έγινε η κηδεία του γνωστού δικηγόρου Γιάννη Σταμούλη...". Έμεινα άφωνος. Δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω έναν πράγματι ΑΞΙΟ Έλληνα ΠΟΛΙΤΗ. 'Έναν άξιο επιστήμονα - νομικό που έσωσε την αξιοπρέπεια ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ των αδικαίωτων αγωνιζομένων Ελλήνων.

Σαν Νομάρχης Βοιωτίας και δικηγόρος κινητοποίησε του κατοίκους του Διστόμου για την υποβολή αγωγών διεκδίκησης αποζημιώσεων και κέρδισε ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ στο Πρωτοδικείο Λιβαδειάς με τα δυνατά επιστημονικά του επιχειρήματα! ΓΕΓΟΝΌΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ (!) ¨ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ¨.

Στην συνέχεια προώθησε τις ΔΙΚΑΙΕΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΙΣ στα γερμανικά ιδρύματα και υπεράσπισε στον Άρειο Πάγο την αρχή ότι δεν διαθέτει η Γερμανία δικαίωμα "Ετεροδικίας" . Τεκμηρίωσε επιστημονικά, αναζήτησε όλες τις σχετικές αποφάσεις του "Διεθνούς Δικαίου" και κυρίως ΕΡΜΗΝΕΥΣΕ σωστά .

Δεν μπόρεσε βέβαια να αποτρέψει τις μεθοδεύσεις Κ. Σημίτη -Στ. Ματθία και τις αποφάσεις της πάντα " ανεξάρτητης δικαιοσύνης". Ταξίδεψε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Δυτικής Ευρώπης για να μιλήσει για το Ολοκαύτωμα των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Μίλησε σε επιστημονικά συνέδρια Γερμανών αντιφασιστών. Όμως προδόθηκε προσωπικά και πολιτικά, σχεδόν εκδικητικά, προφανώς προς ικανοποίηση και της Γερμανίας. Στις επόμενες νομαρχιακές εκλογές (1998) το Σημιτικό πολιτικό κατεστημένο φρόντισε να μην εκλεγεί Νομάρχης Βοιωτίας! Αυτή είναι η Ελλάδα.

Τα ίδια δεν έπαθε ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης ;;; Κλέφτες, ληστές και απατεώνες δεν τους έβγαλαν ;;;
Αυτό μας έλειπε να υπάρχει στην κεντρική πολιτική σκηνή της Ελλάδας ένας "εχθρός¨ , ¨αντιγερμανός¨! Όμως ο αείμνηστος Γιάννης Σταμούλης προδόθηκε και ΠΟΛΙΤΙΚΑ, με πισώπλατα ¨Αριστερά¨ κτυπήματα.

Δεν είναι λίγες οι δηλώσεις κάποιων ¨Αριστερών¨, που δεν αναφέρω ονομαστικά για να μην βλάψω την "κοινή υπόθεση ¨σε ένα δίκαιο αίτημα, οι οποίοι δήλωναν πως :
"Οι ¨Αριστεροί¨και ¨Δημοκράτες" δεν χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους των Ναζιστών (!)
- ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΛΥΟΥΝ ¨ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ¨ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΤΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΚΑΙΤΕ..."

Τώρα το γεγονός ότι ΟΛΑ τα γερμανικά αριστερά κόμματα και κινήσεις καταγγέλλουν σχεδόν καθημερινά στα έντυπα τους τη δράση των Γερμανικών κρατικών και κομματικών ιδρυμάτων (Γκαίτε , Φρίντριχ Έμπερτ, Νάουμαν, Αντενάουερ, Σάιντλ κ.ά.) σαν προσπάθεια πολιτικής, οικονομικής ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ παρέμβασης στις χώρες του τρίτου κόσμου, όπως ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΙΞΗΣ ΣΤΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΩΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, δεν παίζει και μεγάλο ρόλο για ορισμένους ¨αριστερούς¨ Έλληνες "aestet" που παλεύουν για τη "συμφιλίωση", τη ¨λήθη", την "αγάπη" και το ξεπέρασμα των ¨προκαταλήψεων".

FLASHBACΚ…
Το 1988 , ο τότε διευθυντής της ΕΡΤ απαγόρευσε την προβολή ενός ντοκιμαντέρ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας για την υπονομευτική δράση των Ινστιτούτων Γκαίτε στην Αφρική…

Η παρέμβασή μου αυτή αφιερώνεται στη μνήμη του ακούραστου, συνεπή ριζοσπάστη δημοκράτη Γιάννη Σταμούλη, με τον οποίο είχα, στο θέμα αυτό, μια καλή σχέση συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, αλλά ΚΑΙ στον Αργύρη Σφουντούρη (¨ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΗ¨), ένα από τα ορφανά παιδιά που επέζησαν της σφαγής του Διστόμου, μεγάλωσε στη συνέχεια στο ορφανοτροφείο Pestallozi της Ελβετίας, για να ακούσει-διαβάσει στην τρίτη του ηλικία, πριν λίγα χρόνια, σε μια επίσημη επιστολή της γερμανικής κυβέρνησης ότι :
" Συγνώμη, κύριε Σφουντούρη, δεν δικαιούστε αποζημίωση για τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στον Β΄Π.Π. , διότι η δράση των γερμανικών στρατευμάτων στο χωριό σας, αποτελούσαν… " νόμιμα στρατιωτικά αντίποινα ¨για τη δράση ανταρτών..."

Εάν δινόντουσαν από την Γερμανία τέτοιες απαντήσεις, για τα ναζιστικά ¨αντίποινα¨ και για το ¨δικαίωμα αποζημίωσης¨, σε πολίτες ή στις κυβερνήσεις του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Ρωσίας, να είσθε βέβαιοι πως θα είχαμε μέχρι και διακοπή των διπλωματικών σχέσεων και προσωρινή ¨ανάκληση πρεσβευτών¨. Αλλά οι Γερμανοί γνωρίζουν. Στο ελληνικό κράτος και τους πολίτες του δίνουν αυτές τις απαντήσεις…

Δεν υπάρχει πρόβλημα . ¨Ελέγχεται η κατάσταση¨ .

Όμως έχουμε και μια ωραία δικαιολογία για την ένοχη συνείδηση μας:
Οι Έλληνες είμαστε γνωστοί για την ανωτερότητα και τη ¨μεγαλοψυχία μας¨, όπως και για την ¨λεβαντίνικη¨ (“LEVANTE”) ΕΜΠΟΡΙΚΗ ψυχή μας!
Και αυτό το γνωρίζουν οι Γερμανοί!

ΑΜΕΣΟ ΑΙΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΜΑΤΟΣ ( 1995 ) ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Α-ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – Κ.ΠΑΠΟΥΛΙΑ (ΤΟΤΕ ΥΠΕΞ-ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ) ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΛΗΣΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ –ΣΑΝ ¨ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ¨ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΏΝ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ – ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΗΣ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 800 ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ ΤΟ ¨ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ¨

ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ¨ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ¨ ΟΤΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΑΜΑΧΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ¨ΑΝΤΙΠΟΙΝΩΝ¨ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ¨ΝΟΜΙΜΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΑΝΤΑΡΤΩΝ¨

ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ – ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ (1959) ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ Η ΕΚΔΙΚΑΣΗ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ –ΟΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΒΡΕΘΟΥΝ ΚΑΙ ΕΝΤΟΠΙΣΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Δεν πρόκειται για θέμα ¨εκδίκησης. Ούτε ενδιαφέρει ποιος ζει ακόμα, ή αν ζει ακόμα σε τι ηλικία θα βρίσκεται σήμερα, ούτε ενδιαφέρει να εκτίσει κάποιους από αυτούς ¨ποινή φυλάκισης¨. Πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό. Την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. Είναι επίσης ζήτημα παιδείας για τον ελληνικό και γερμανικό λαό.

ΕΠΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ - ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΣΦΑΓΗΣ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ (10 Ιουνίου 1944):
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879866
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879917
http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=110373#110373

Η Ζ' Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων. Αλίαρτος 1995

Από τις 20 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 1995 συνήλθε στον Αλίαρτο η Ζ' Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων, που ασχολήθηκε με θέματα αιρέσεων και παραθρησκευτικών οργανώσεων. Επίτιμος πρόεδρος της Ζ' Συνδιάσκεψης ήταν ο τότε Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας και νυν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κκ. Ιερώνυμος ενώ στις εργασίες της συμμετείχαν επιφανείς Ορθόδοξοι κληρικοί από την Ευρώπη και την Κύπρο. Σε ειδική συνεδρία της Ζ' Συνδιάσκεψης, υπό την προεδρία του κκ.Ιερωνύμου, συνετάχθη κατάλογος "πού περιλαμβάνει ομάδες και τάσεις πού θεωρήθηκαν ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη". όπως αναφέρεται στα επίσημα κείμενα που δημοσιεύουμε. Δείτε τα.
==============================
ΕΠΙΣΗΜΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ Ζ' ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΕΩΣ
Η Ζ' Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας (Αλίαρτος 20-26.9.1995) ασχολήθηκε με τις ποικίλες πνευματικές και κοσμοθεωριακές ομάδες και τάσεις καθώς και με τις νεοφανείς αιρέσεις και παραθρησκευτικές ομάδες.

Υπογραμμίστηκε για άλλη μια φορά ότι ο θρησκευτικός χάρτης στον ευρύτερο ορθόδοξο χώρο απειλείται όλο και περισσότερο με αλλοίωση. Οι γνωστές θρησκείες και οι ποικίλες αποκλίσεις τους δεν είναι πλέον κάτι το απόμακρο. Όλες οι παραλλαγές τους αναπτύσσουν έντονη προσηλυτιστική δραστηριότητα μεταξύ των Ορθοδόξων. Ακόμη και ο κίνδυνος τού Ισλάμ, ιδιαίτερα ιδέες τού μυστικισμού των Σούφι, συνιστούν απειλή τόσο για τούς Δυτικούς όσο και για τούς Ορθοδόξους της Ανατολής.

Βουδιστές και Ινδουιστές ποικίλων αποχρώσεων απειλούν να μολύνουν το πνευματικό και πολιτιστικό περιβάλλον των Ορθοδόξων χωρών. Εξάλλου, ιδέες και θρησκευτικές αντιλήψεις ξένες προς την Ορθοδοξία απειλούν με αλλοίωση την Ορθόδοξη πίστη και με διάβρωση το Ορθόδοξο φρόνημα.Ως εκ τούτου, ιδιαιτέρως εκτιμήθηκε η επίπονη και μακροχρόνια εργασία και έρευνα των ενασχολουμένων με το σκηνικό των αιρέσεων και τής παραθρησκείας και κρίθηκε αναγκαίο βάσει των υπαρχόντων στοιχείων και μαρτυριών να καταρτιστεί κατάλογος πού περιλαμβάνει ομάδες και τάσεις πού θεωρήθηκαν ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη.

Ο κατάλογος αυτός καταρτίστηκε και εγκρίθηκε ομόφωνα σε ειδική συνεδρία υπό την προεδρία τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ. Ιερωνύμου από την Ζ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη της Αλιάρτου. Δεν υποδηλώνει κανέναν συσχετισμό των ομάδων αυτών, πού είναι μεταξύ τους, ως επί το πλείστον, εντελώς άσχετες, δεν εκφράζει ουδεμία κοινωνική ή άλλη μείωση των μελών τους, δεν υποδηλώνει μισαλλοδοξία ή διακρίσεις.

Αντίθετα, αποτελεί καρπό ποιμαντικής φροντίδας για κάθε πολίτη, ο οποίος θα θελήσει να ενταχθεί σε μια από τις ομάδες αυτές, ώστε η επιλογή του να είναι συνειδητή και ελεύθερη. Αποδεικνύει, ακόμη, την αγάπη και την στοργή των ποιμένων της Εκκλησίας, πού συνήλθαν στην Αλίαρτο, προς τούς αδελφούς εκείνους, οι οποίοι εντάχθηκαν σ' αυτές τις ομάδες, χωρίς να έχουν την πρόθεση να εγκαταλείψουν ή να νοθεύσουν το περιεχόμενο της πίστεώς τους και το Ορθόδοξο φρόνημά τους. Εάν οι νεοφανείς αιρέσεις και παραθρησκευτικές ομάδες απεκάλυπταν το αληθινό τους πρόσωπο και δεν εμφανίζονταν με ποικίλα προσωπεία και με τον ισχυρισμό ότι συμβιβάζονται απόλυτα με την Ορθόδοξη πίστη, η όλη αυτή ερευνητική εργασία θα ήταν περιττή.

Επίσης, η Συνδιάσκεψη απεφάσισε ομόφωνα να παρακαλέσει την Ιερά Σύνοδο να επανεξετάσει την περίπτωση της Αριστείας Α.Ε δεδομένου ότι τα σεμινάρια της εταιρείας αυτής θεμελιώνονται στη λεγόμενη "θετική σκέψη", η οποία ως γνωστόν είναι ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη πίστη.
=
Για την Ζ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη
Ο Επίτιμος Πρόεδρος: Ο Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμος
Το Προεδρείο: Ο Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Ειρηναίος, ο Μητροπολίτης Νευροκοπίου Βουλγαρίας Ναθαναήλ, π. Κάντερς Βενέδικτος- Ρωσία, π. Πέριτς Πορφύριος- Σερβία, π. Buga Ion - Ρουμανία, π. Τσιάκκας Χριστοφόρος- Κύπρος, π. Βλιαγκόφτης Αρσένιος, π. Κωστόπουλος Δημήτριος, π. Λαμπρόπουλος Βαρνάβας, π. Μαϊδώνης Χρυσόστομος, π. Πουρτσουκλής Δανιήλ.

Ο κατάλογος αυτός υποβάλλεται και προς τις κατά τόπους Εκκλησίες προς ενημέρωση, έχει δε ως εξής:
1. Aarti (Babaji) 2. A W R (Μούν) 3. Agapi - Centre Scopelos 4. Αγγελιοφόροι του Φωτός 5. Αγιουρβέντα (γκουρού Μαχαρίσι) 6. Agni Yoga Society 7. Advanced Organization Saint Hill for Europe and Africa (Σαηεντόλοτζυ) 8. Αδελφότης Εσσαίων 9. Αδελφότης Μύριαμ 10. Αδελφότης τού Σταυρού καί Αστεριού Brotherhood of the Cross and Star- (Κύπρος) 11. Αδελφότητα τού Κρόνου - Orlo Saturni 12. Αδελφότητα του Λευκού Χιτώνα (Osho Rajneesh) 13. Αδελφότητα του Ram 14. Aeroterra Retreats 15. Αθηναίων Εταιρεία γιά τήν Επιστήμη καί τήν Ανάπτυξη τού Ανθρώπου 16. Αιώνιος Ηνίοχος 17. Academy for Fortune Science (Babaji) 18. Ακαδημία Εσωτερικών Μελετών 19. Ακαδημία Ράτζ Γιόγκα (Μαχαράτζι) 20. Aquarious SA 21. Aldebaran 22. Alkaest 23. Αμερικανική Διεθνής Εταιρεία Ρέικι 24. AMORC (Ροδόσταυροι)

25. Ανάντα Μάργκα 26. Ανθρωπιστικό Κέντρο Αμεσης Επικοινωνίας (Silo) 27. Ανθρωπιστικό Κίνημα (Silo) 28. Ανθρωποσοφία (τού Rudolf Steiner) 29. Ανωτάτη Εποχή Προβλέψεων Σωμάτων ο Πύθιος Απόλλων (Πίτ Παπαδάτος) 30. Auroville International (Αουροβίλ) 31. Applied Scholastics (Σαηεντόλοτζυ) 32. Αποστολή Θείου Φωτός (Μαχαράτζι) 33. Arica Institut Inc 34. Αριθμολογία 35. Arcana Center ΕΠΕ 36. Αρχαία Ροδοσταυρική Αδελφότητα 37. Association Zen international 38. Association for Better Living and Education (Σαηεντόλοτζυ - Ρωσία) 39. Astral 40. Astrolinea 41. Αστρολογία 42. Astrologia Nova 43. Athena Karma Vajradhara Ling and Oracle 'Sangwa Rikma' (βουδιστές) 44. Ahmadiya 45. Babaji Center 46. Bawa Muhaiyadden Fellowship 47. Bada Ram Dass 48. Βιβλιοπωλεrο Εσωτερισμού Κάρμα 49. W M C (Μούν - Παγκόσμια Συνέδρια Μέσων Ενημέρωσης) 50. Body Control Center (Νέα Εποχή)

51. World Institut of Scientology Enterprise - WISE (Παγκόσμιο Ινστιτούτο Επιχειρήσεων ) 52. "Vitality" Ενεργειακές-Εναλλακτικές θεραπείες 53. Vipassana Meditation 54. World Mission (Παιδιά του Θεού) 55. Brahma Kumaris 56. Βρεττανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης ΡΑΪ ΑΝΑΝΑΔΑ 57. Bubications Organizations (Σαηεντόλοτζυ) 58. White Eagle Lodge 59. Γαλλο-Αμερικανικό Ινστιτούτο Μεταφυσικής (Ακαδημία Εσωτεριστικών Μελετών) 60. Γιαμαγκίσι Αγροτική ΕΠΕ 61. Γκόν-Πό Τσάκ (βουδιστές) 62. Γνωστική Αποστολική Ροδοσταυρική Εκκλησία 63. Γνωστικός Σύλλογος Ανθρωπολογικών και Επιστημονικών Μελετών 64. Δίαυλος 65. Golden Flower Tai Chi Association

66. Διεθνές Αστρο-βιορυθμικό Κέντρο ΟΜ ΕΠΕ 67. Διεθνές Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δώριζας) 68. Διεθνές Κολλέγιο Εσωτερικών Σπουδών 69. Διεθνής Ένωση για την Συνείδηση του Κρίσνα (ISKCON) 70. Διεθνής Εταιρεία Διαλογισμού (γκουρού Μαχαρίσι) 71. Διεθνής Εταιρεία Reiki 72. Διεθνής Κύκλος Πολιτιστικών καί Πνευματικών Ερευνών (CIRCES) 73. Διεθνής Σύλλογος Προστασίας του Περιβάλλοντος της Ελλάδος (βουδιστές) 74. Διεθνής Σχολή του Χρυσού Ροδοσταύρου 75. ΔΙΟΔΟΣ Κέντρο Πολιτισμού και Αναζήτησης 76.Εγώ Ειμί - Κίνηση (I am) 77. Ecclesia Gnostica Apostolica Universalis 78. Εκκλησία της Σαηεντόλοτζυ (Scientology Church) 79. Εκκλησία της Σατανιστικής απελευθέρωσης 80. Εκκλησία της Σατανιστικής Αδελφότητας

81. Εκκλησία του Σατανά 82. Εκκλησία της τελευταίας Διαθήκης (Bessarion) - (Tserkov Poslednego Zaveta) - Ρωσία 83. Ελληνική Βουδιστική Εταιρεία 84. Ελληνική Εταιρεία Έρευνας Μεταφυσικής Επιστήμης, Φιλοσοφίας 85. Ελληνική Οργάνωση Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν) 86. Ελληνική Πυθαγόρεια Φιλοσοφική Εταιρεία 87. Ελληνική Ραελική Εταιρεία 88. Ελληνική Φλόγα 89. Ελληνικό Κέντρο για την Προώθηση της Τεχνολογίας Μαχαρίσι του Ενοποιημένου Πεδίου (Μαχαρίσι) 90. Ελληνικό Κέντρο Εσωτερικού Χριστιανισμού (Δώριζας) 91. Ελληνικόν Ειδύλλιον (Σελιανίτικα Αιγίου) 92. Ελληνικός Σύλλογος Γιόγκα 93. Ελληνικός Φιλοσοφικός Σύλλογος (γκουρού Μαχαράτζι) 94. Ελληνοϊνδικός Φιλοσοφικός Σύνδεσμος (γκουρού Σάι Μπάμπα) 95. Ενανθρωπότητα Πνευματικό Ησυχαστήριο (Ακρογιάλι Αβίας, Χάρη Βακάλ) 96. Ένωση Γιόγκα Ηλίανθος 97. Ένωση Ελλήνων Εσωτεριστών 98. Ένωση Ερευνητών Μεταφυσικών Φαινομένων μέ Μέντιουμ "Ο Αγιος Νεκτάριος" 99. Ενωτική Εκκλησία (του Μούν)

100. Εξαίσιος Τρόπος - Πολιτιστικός Σύλλογος (Emin Approach) 101. Extra Sensory Perception Society 102. Επαναστατική Σχολή Υπερβατικής Σοφίας 103. Επιστήμη της Πνευματικότητας (Sawan - Kirpal publications) 104. Επιταγή του Black Ram 105. Επιτροπή Ρούμι Ελλάδος (Τάκις Αλεξίου) 106. Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας Ράιτ 107. Έργο Διάσωσης του Ιησού Χριστού (G.Wittek) 108. Ερμητικό Τάγμα Χρυσής Αυγής 109. Εσσαϊκή Αδελφότητα 110. Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών "Διιπετές" 111. Εταιρεία Αρχαιολογικών Μελετών "Διιπετές" 112. Εταιρεία Εσωτεριστικών Μελετών "Ο ΩΡΟΣ - Μονάδα υπηρεσίας καλής θέλησης" 113. Εταιρεία Παγκόσμιας Ενοποίησης (του Μούν) 114. Εταιρεία "ΠΝΟΗ : Νέοι Τρόποι Ζωής"

115. Εταιρεία Φιλοσοφικών Μελετών Αλίκη Μπέιλη 116. Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών (Α.Τανάγρα) 117. "ΗΛΙΟΝ ΦΩΣ" (του Παναγιώτη Τουλιάτου) 118. Ηλιοχόος (Τσαγκαράδα Πηλίου, Κύπρος) 119. Η Οικογένεια (Παιδιά του Θεού) 120. Η Ομάδα (Παιδιά του Θεού) 121. Θεοσοφική Εταιρεία 122. Θιβετανικό Κέντρο Αυτοσυγκέντρωσης 123. Θιβετανικό Κέντρο "Καρούνα" (στό Μόλυβο Λέσβου) 124. Θιβετανικός Βουδισμός Κουζάνα-Ντορόζ 125. I am -Bridge to Freedom 126. Ιάμβλιχος- Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης 127. Ιδρυμα γιά τήν Διατήρηση της Μαχαγιάνα Παράδοσης (βουδιστές) 128. Ιδρυμα Γκουρτζίεφ 129. Ιδρυμα Εντγκαρ Κέυση 130. Ιδρυμα Roerich (Fond Rerikha) - Ρωσία 131. Ιεραποστολική Εργασία (Παιδιά του Θεού) 132. ICUS (Μούν-Διεθνής Συνδιάσκεψη γιά τήν Ενότητα των Επιστημών) 133. Illium Center of light 134. Insight

135. International Association of Scientologists (Σαηεντόλοτζυ) 136. Ινστιτούτο Ανθρωπολογικών Ερευνών Πυθαγόρας (Νέα Ακρόπολη) 137. Ινστιτούτο Διαθρησκευτικής Εκπαίδευσης (Μούν) 138. Ινστιτούτο Εναλλακτικών Σπουδών (Institut Voor Alternatieve)139. Ινστιτούτο Εξέλιξης του Ανθρώπου 140. Ινστιτούτο Ερευνας για Διεύρυνση της Συνείδησης (H. J. Ament) 141. Ινστιτούτο Ερευνών των Ανθρωπίνων Δυνατοτήτων (EMIN Formed) 142. Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επιστήμης Βιοενεργητικής - Πανεπιστήμιο Κρίγια Γιόγκα 143. Ινστιτούτο Μελετών για τον Άνθρωπο 144. Ινστιτούτο Μερκούριο (Νέα Ακρόπολη) 145. Ινστιτούτο Παραδοσιακής Αστρολογίας 146. Ινστιτούτο Παραψυχολογίας Αθηνών (Γ. Βουλούκου) 147. Ινστιτούτο Σπουδών Μαχαγιάνα (βουδιστές) 148. Ινστιτούτο Φιλοσοφίας Διανοητών Ελλάδος (Σαηεντόλοτζυ)

149. IOWC (Μούν-Διεθνής Σταυροφορία γιά Ενοποιημένο Κόσμο) 150. Ιππότες του Χρυσού Λωτού 151. IRF (Μούν-Διεθνές Ιδρυμα Θρησκειών) 152. IRFWP (Μούν-Διαθρησκευτική Ομοσπονδία γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη)153. ISC(Μούν-Διεθνές Συμβούλιο Ασφαλείας) 154. Ishi To-Ken 155. I Help (Σαηεντόλοτζυ)156. Καθολική Γνωστική Εκκλησία 157. Καλλιτεχνικό Εργαστήρι (Νέα Ακρόπολη) 158. Karma Berchen Ling (Ορεινή Κορινθία-Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών) 159. Karma Drubcin Cho Khorling (βουδιστές) 160. Karma Rick Drol Ling 161. CARP (του Μούν, Collegiate Association for the Research of Principles) 162. Karuna (Μόλυβος Λέσβου) 163. CAUSA International (Μούν)

164. "Καφέ Σχολειό" (του Κώστα Φωτεινού) 165. CWR (Μούν-Συμβούλιο γιά τίς Θρησκεrες του Κόσμου) 166. Κέντρο Aeroterra 167. Κέντρο Ανάντα Μάργκα 168. Κέντρο Ανθρωπιστικής καί Νεοραϊχικής Ψυχολογίας-Ψυχοθεραπείας 169. Κέντρο "Αρμονική Ζωή"
170. Κέντρο Αστρολογικών Ερευνών Ελλάδος 171. Κέντρο Aum - Πνευματικό Κέντρο Aum (Κέντρο ΟΜ, Κέντρο Εσωτερικής Αναζήτησης Aum-γκουρού Sri Chinmoy) 172. Κέντρο γιά τήν Αρμονική Ανάπτυξη του Ανθρώπου "3Α" 173. Κέντρο γιά Χαλάρωση καί Συνείδηση (γκουρού Ραζνίς) 174. Κέντρο Γιόγκα Αθηνών (του γκουρού Σατυανάντα) 175. Κέντρο Γιόγκα Λωτός 176. Κέντρο Γκουρτζίεφ - Ουσπένσκι

177. Κέντρο Γνωστικής Ανθρωπολογίας 178. Κέντρο Διαισθητικής Πρακτικής καί Σωματικής Ανάπλασης (Ανάντα Μάργκα) 179. Κέντρο Διαλογισμού του Οσσο 180. Κέντρο Διάσπασης 181. Κέντρο Δύναμης της Σκέψης 182. Κέντρο Ελευθέρων Φιλοσοφικών Ερευνών-Μελετών (Κ.Ε.Φ.Ε.Μ.) 183. Κέντρο Επιστημονικής Αστρολογίας (Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας-Ράιτ Κέντρο Αθηνών, International School of Astrology AFA Affiliate) 184. Κέντρο Επιστημονικής Ερευνας τών Πνευματικών Φαινομένων, Η Χρυσή Ατραπός 185. Κέντρο Ερευνών Μεταφυσικών Φαινομένων 186. Κέντρο Εσωτερικών Θεωρήσεων "Ενδον" (Κρήτη) 187. Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος-ΚΕΦΕ (Σαηεντόλοτζυ)

188. Κέντρο Ζωής καί Εμπνευσης 189. Κέντρο τής Θεοτόκου (Bogorodischny Tsentr) - Ρωσία 190. Κέντρο Θιβετιανής Φιλοσοφίας και Διαλογισμού (βουδιστές) 191. Κέντρο Θιβετιανού Διαλογισμού 192. Κέντρο Θιβετανικών Σπουδών και Διαλογισμού (Karma Drub Cho Khor Ling) 193. Κέντρο Καργκυούπα (βουδιστές) 194. Κέντρο Κοινωνικής Προνοίας (τού γκουρού Σατυανάντα) 195. Κέντρο Μάντιραμ 196. Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης 197. Κέντρο Μεταφυσικής Ossiris-Isis (Κέντρο Παραψυχολογίας-Μεταφυσικής "Osirissis") 198. Κέντρο Μεταφυσικών Ερευνών "Γενικός και Χριστιανικός Εσωτερισμός" 199. Κέντρο Νυίμαπα (βουδιστές) 200. Κέντρο Παραψυχολογικών Ερευνών ΔΕΚ ΕΠΕ 201. Κέντρο Ποίησης και Σοφίας 202. Κέντρο Σαχάτζα Γιόγκα

203. Κέντρο Σωματικής καί Πνευματικής Ασκησης Θεραπευτικό ΤΑΟ (Greek Healing Tao Center) 204. Κέντρο Σωματικής, Συναισθηματικής, Πνευματικής Εναρμόνισης "Τό Μήλον τής Εριδος" 205. Κέντρο Σπουδών Γνωστικής Ανθρωπολογίας 206. Κέντρο Τρίχρονης Απομόνωσης - Κάρμα Ρίκ Ντρόλ Λίνγκ (βουδιστές) (Κέντρο Πρακτικής Φιλοσοφίας καί Ψυχολογίας) 207. Κέντρο Ψυχικών Ερευνών 208. Κέντρο Ψυχολογίας καί Μεταφυσικής 209. Centuries Soft Ware (Aστρολογικά προγράμματα) 210. Κίνηση Δημιουργικής Σκέψης (άμβλιχος) 211. Κίνηση Πνευματικής Αναγέννησης (τού γκουρού Μαχαρίσι) 212. Κίνηση Unity 213. Κιρπάλ Λάιτ Σάτσανγκ (ή Φιλοσοφικός Σύνδεσμος) 214. Kirpal Ruhani Satsang

215. Citizens Commission on Human Rights Groups (Σαηεντόλοτζυ) 216. Club (Παιδιά τού Θεού) 217. Κοινότης Drogchen (βουδιστές) 218. Κοινότητα τής κοινής Πίστεως - Ρωσία 219. Κοινότητα Χριστιανών (Ανθρωποσοφία) 220. Κοινωνία τού Porfiry Ivanov (Obschestvo Porfiria Ivanova) - Ρωσία 221. Κόμμα τού Φυσικού Νόμου (γκουρού Μαχαρίσι) 222. Κορίτσια τού ΠΡΑΟΥΤ (Girls' PROUT) 223. Cosmic Patterns 224. Criminon (Σαηεντόλοτζυ) 225. Quartus (New Age) 226. Κύκλοι Ερευνας της Αληθείας 227. Κύκλος "Ελιφάς Λεβί" 228. Κύκλος Μελέτης Ραμακρίσνα-Βεδάντα 229. Κύκλος τού Δράκοντα 230. Κύκλος τών Ενδων - Ερευνητές τής Αλήθειας (Στυλιανός Αττεσλής - Κύπρος) 231. Κυρίαρχο Μυητικό Τάγμα τού Ναού 232. Christian Children's Mission (Παιδιά τού Θεού)

233. Λευκή Αδελφότης (Yusmalos) (Beloye Bratstvo) - Ρωσία 234. Little Augle Ballet (Μούν) 235. Life Eternal Trust236. Λόγος (τού Μούν) 237. Locus 7 238. Lucis Trust 239. "Μάλλικα" Κέντρο Διαλογισμού τού Osho (Osho Rajneesh) 240. Μασονία-Τεκτονισμός (διάφοροι τύποι, στοές, τάγματα,σχολές) 241. Μαύρος Οιωνός (The Black Omen) 242. Μεγάλη Εθνική Εκκλησία τών 'Ελλήνων 243. Μεταφυσική Αδελφότης Πνευματικής Τελειώσεως (Γ. Βασιλείου) 244. Μεταφυσική Ακαδημία τής Αιτίας καί του Αποτελέσματος 245. Μονοπάτι τής Ευτυχίας (Ανάντα Μάργκα) 246. Μπακτιβεντάντα ΕΠΕ (Χάρε Κρίσνα) 247. Μπαχάι-Θρησκεία 248. Μυθολογικό Κέντρο "Τρισήλιον" (Agni Yoga Society) 249. Μυρινούντα (Αρμονική Ζωή) 250. Ναός τού Ηλίου 251. Ναός τού Σέτ-Temple of Set 252. Narconon (Σαηεντόλοτζυ - Ρωσίας) 253. Νέα Ακρόπολη 254. "Νέα 'Εποχή" 255. Νέας Ανθρωπότητας Κέντρο (τού Χάρη Βακάλ)

256. Νέας Ανθρωπότητας Όμιλος (τού Χάρη Βακάλ) 257. New Era Publications International (Μούν-Νέα Οικουμενική Εταιρεία Ερεύνης) (Σαηεντόλοτζυ - Μόσχα) 258. Νεο-ανθρωπιστικό Κέντρο (Ανάντα Μάργκα) 259. Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών τού Κόσμου 260. Νεο-παγανιστικές ομάδες (Russian Cosmism) (Neo-yazychestvo, Russkii Kosmism) - Ρωσία 261. Νιτσίρεν Σόσου 262. Ντό-Ναγκ Ζούνγκ-Τζούγκ Λίνγκ (βουδιστές) 263. Οι Κύριοι τών Δακτυλιδιών (Gospodari Prstenova) - Σερβία 264. Οικογένεια (τού Μώ) 265. Οικογένεια Αγάπης (τού Μώ) 266. Οικουμενική Εκκλησία (τού Μούν) 267. Οικουμενική Ζωή (τής G.Wittek) 268. Οικουμενική καί Θριαμβεύουσα Εκκλησία 269. Οικουμενική Ρωσική Μαριανική Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία - (The Ecumenical Russian Marian Orthodox - Catholic Church ) - Ρωσία 270. Ομάδα Εσωτερικών Μελετών τού Τάγματος τών Ιπποτών τού Ναού 271. Ομάδα Διαβίβασης Ενεργειών

272. Ομάδες Εσωτερικής Εργασίας (Ατζακα) 273. Ομακόειο Αθηνών 274. Ομάς Σατσιτανάντα 275. Όμιλος Βιολογίας-Ενέργειας Γιόγκα 276. Όμιλος Εξυπηρετητών 277. Όμιλος Εργατών Εσωτερισμού ΦΑΕΘΩΝ 278. Όμιλος Ερευνών, Μελετών καί προστασίας τού 'Ανθρώπου καί τού Περιβάλλοντος (Γαία 'Αειφόρος) 279. Όμιλος Μελετών (Καζάνα)[σημ.δική μου] 280. Όμιλος "Πυθαγόρας Πλάτων" 281. Όμιλος Υπηρεσίας 282. Ομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων Ελλάδος 283. Ομοσπονδία των Γυναικών γιά τήν Παγκόσμια Ειρήνη (Μούν) 284.Omoto Kyo 285. Οντολογικές Προπονήσεις (Hannes School)

286. Orden Fiat Lux (Uriella Bert Schinger) 287. Ορθόδοξη Σατανιστική Εκκλησία τού τυπικού (Nethilum Rite) 288. OSC (Μούν - σταυροφορία γιά τόν Xναν κόσμο) 289. Office of Special Affairs (Σαηεντόλοτζυ) 290. Ουράνιο Τόξο (Εκδόσεις βιβλίων τού Osho Rajneesh) 291. Παγκόσμια Καλή Θέληση 292. Παγκόσμια Λευκή 'Αδελφότητα (Αιβανχόφ) 293. Παγκόσμια Συνεργασία γιά έναν Καλύτερο Κόσμο (Brahma Kumaris) 294. Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο ΟΛΥΜΠΟΣ 295. Παγκόσμιο Πνευματικό Πανεπιστήμιο Brahma Kumaris 296. Παιδιά τού Θεού (τού Μώ) 297. Πανελλήνια Ενωση Γνωστικών Σπουδών γιά τήν Ερευνα τού Ανθρώπου 298. Πανελλήνια Επαγγελματική Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών και Αστρολογίας 299. Πανελλήνια Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής

300. Πανελλήνιο Επιστημονικό Κέντρο Μεταφυσικής, Πνευματισμού καί Αστρολογίας 301. Πανελλήνιο Κέντρο Γνωστικών Σπουδών 302. Πανελλήνιο Κέντρο Διαλογισμού (Brahma Kumaris) 303. Πανελλήνιος Σύνδεσμος γιά καλύτερη Ζωή καί Εκπαίδευση 304. Πανελλήνιο Σωματείο Ψυχικών Ερευνών καί Τηλεπάθειας "Απω Ανατολή" 305. Πανεπιστήμιο MIU (γκουρού Μαχαρίσι) 306. Παραψυχοκοινωνιολογική Εταιρεία 307. Πνευματικό Κέντρο Αρμονική Ζωή 308. Πνευματικό Κέντρο Brahma Kumaris 309. Πνευματικό Κέντρο "Μήλον τής Εριδος" 310. Πνευματικός Όμιλος Αθηνών "Τό θείο φώς"

311. Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών 312. ΠΝΟΗ-Νέοι Τρόποι Ζωής 313. Πολιτιστικός καί Καλλιτεχνικός Σύλλογος Mokiti Okada 314. Πολιτιστικός καί Φιλοσοφικός Οργανισμός Νέα Ακρόπολη 315. Πρακτική Φιλοσοφία (Κύπρος) 316. Πρόσκληση γιά Ζωή 317. Proutist Universal (Ανάντα Μάργκα) 318. "Ράμνος" Όμιλος Εσωτερικής Αναγνώρισης καί Υπηρεσίας 319. Ράντα Σουάμι Σάντσανγκ Μπέας Ελλάδος 320. Renaissance Universale (Ανάντα Μάργκα) 321. Religious Technology Center (Σαηεντόλοτζυ) 322. Rissho-Kosei-Kai 323. Ροδοσταυρική Εταιρεία 324. Ροδοσταυρικό Τάγμα AMORC

325. Ρουχανί Σάτζαγκ Γιόγκα 326. RYS (Μούν-θρησκευτική υπηρεσία νεότητος) 327. Saint Germain Foundation (Εγώ Ειμί-Κίνηση) 328. Sagitarius-Κέντρο Νοητικής καί Σωματικής Εξάσκησης 329. Σαρακήνειον Ιδρυμα Συμπαράστασης 330. Σαρακήνειο Φιλανθρωπικό Ιδρυμα 331. Satyananda Yoga Center 332. Σατυανάντασραμ Ελλάδας 333. Σάτυα Σάι Μπάμπα-Κίνηση 334. Self-Realization Fellowship (SRF-τού γκουρού Παραμαχάνσα Γιογκανάντα) 335. Σεμινάρια Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας "Κυβερνητική τού Νού" (Κύπρος) 336. Σεμινάρια Νούς καί Σώμα 337. Σεμινάριο "τά τρία σημεία" (Δώρα Μορφίτου, Κύπρος) 338. Σεμινάριο τής Αποκάλυψης (Κύπρος) 339. Σηννανώι Σοσσυόρ

340. Sidha Yoga (Muktananda) 341. Silva Mind Control 342. Scientology Missions (Αθήνα, Κολωνός, Σόφια - Harghita, Ρουμανίας - Briask,Kagalyn, Μόσχα - st. Peterlurg, Tver, Volgograd, Ρωσίας - Harkov Ουκρανίας -Koper, Σλοβενίας) 343. Soka Gakkai (βουδιστική αίρεση) 344. Σοροπτιμίστριες 345. Σουλεϊμάν Μορσέντ (Συρία) 346. Σουμπούντ (Subud) 347. Σουφανία (Χαρισματική - Δαμασκός, Συρία) 348. Sri Vaisnaba Society 349. Στέκι τής Γειτονιάς (Silo) 350. Success Dynamics-Η Δυναμική τής Επιτυχίας (Α. Καλογήρου) 351. Σύλλογος Αποφοίτων Ελέγχου τού Νού

352. Σύλλογος Γνωστικής Ανθρωπολογίας καί Επιστήμης 353. Σύλλογος Επιστημονικής Μελέτης Φιλοσοφικών καί Μεταφυσικών Θεμάτων (Radha Suami) 354. Σύλλογος Θιβετανικών Μελετών (Karma Drub Gin Chor Ling) (βουδιστές) 355. Σύλλογος Προσκυνητών Ακτίστου Φωτός "Αγιος Πατάπιος" (Ομακόειον) 356. Σύλλογος Σρί Ουρομπίντο 357. Συμβουλευτικό Κέντρο Ερις (Γ. Βασιλείου) 358. Summit Council of World Peace (Μούν - συμβούλιο κορυφής γιά τήν παγκόσμια ειρήνη) 359. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων 360. Συνομοσπονδία Μεταφυσικών Σωματείων καί Σωματείων Φυσικής Υγιεινής "Αθήναιον" 361. Share International Foundation (Ελληνικό περιοδικό : Η Aνάδυση)

362. Σχολεία Βάλντορφ (Ανθρωποσοφία) 363. Σχολή Αρκέην 364. Σχολή Ζέν-Σιατσού (γκουρού Ραζνίς) 365. Σχολή Νέας Εσωτερικής Σοφίας (Χάρης Βακάλ) 366. Σχολή Tai-Chi367. Σχολή Φιλοσοφίας τού Οντος 368. Σωματείο γιά τήν Προϋπόθεση τού Φυσικού καί Ανώδυνου Τοκετού (γκουρού Ραζνίς) 369. Τάγμα Αγίου Γεωργίου 370. Τάγμα Αγίου Ιωάννου 371. Τάγμα Αργυρού Αστέρα 372. Τάγμα Εκλεκτών Ιερέων τού Σύμπαντος 373. Τάγμα Ερμού τού Τρισμέγιστου 374. Τάγμα Κριναετών Εωνική Εταιρεία 375. Τάγμα Ραμακρίσνα 376. Τάγμα τής Κίρκης, τού Αίματος τού Σκύλου 377. Τάγμα τής Νεκροκεφαλής καί τών Οστών 378. Τάγμα τού Αγίου Δισκοπότηρου 379. Τάγμα τού Κρίνου καί τού Αετού (τρείς διαφορετικές ομάδες μέ τό ίδιο όνομα)

380. Τάγμα τού Κρόνου-Ordo Saturni 381. Τάγμα τού Λευκού Κρίνου 382. Τάγμα τού Ναού 383. Τάγμα τού Ναού τής Ανατολής (ΟΤΟ) 384. Τάγμα τού Ναού τού Ηλίου-Temple of the Sun 385. Τάγμα τών Πτωχών Ιπποτών τού Χριστού 386. Τάγμα τών Σούφι στή Δύση 387. Τάγμα Thelema 388. Τάγμα Χρυσού Ρόδου 389. Τά θεμέλια γιά Ανώτερη Πνευματική Μάθηση (εσώτερη αδελφότητα τών Αναληφθέντων Δασκάλων τής Σοφίας, Κόρινθος) 390. Tao Te Puh (γκουρού Ραζνίς) 391. Tara Center 392. Το Δέντρο (Κέντρο Ασκησης γιά τήν εναρμόνιση Σώματος, Νού και Ψυχής) 393. Το 20λεπτο Μυστικό (Φάνης Θεοφανίδης, Κύπρος) 394. Το Ενσόφιον τής Ενανθρωπότητος (τού Χάρη Βακάλ) 395. Το Κίνημα (Silo) 396. Tong il Company (Μούν-Εταιρεία Ενωσης τής Οικονομίας) 397. Το Φιλοσοφικόν (τού Θεοφάνη, Κύπρος) 398. The Way International

399. The Way for Happiness Foundation (Σαηεντόλοτζυ - Ρωσίας) 400. The International Cultural Foundation (Mun) 401. The Rosicrurian Fellowship 402. U-Man International- (Scientology) 403. U-Man Hellas-Σύμβουλοι Παραγωγικότητας (Scientology) 404. United Human Organisation bep (H.J.Ament) 405. Υπερβατικός Διαλογισμός (γκουρού Μαχαρίσι) 406. Family Service (Παιδιά τού Θεού) 407. Φαράχ-Κέντρο Τεχνών (Δ. Πιτιανούδη) 408. Fellowship of friends 409. Φίλοι τού Όσο

410. Φιλοσοφική Ομάδα Σάι Μπάμπα 411. Φιλοσοφικό καί Μυθολογικό Κέντρο Ελλάδος (Α.Ασημακόπουλου) 412. Φιλοσοφικό Κέντρο Αθηνά (Σαηεντόλοτζυ) 413. Φιλοσοφικό Κέντρο Νέα Ακρόπολη 414. Four P. Society 415. Freedom Magazine Offices (Σαηεντόλοτζυ) 416. Φυσιοθεραπευτικό Κέντρο Πρωτοποριακής Ερευνας Σέραπις ή Κέντρο Σέραπις (Νέα Ακρόπολη) 417. Haven' s Magic (Παιδιά τού Θεού) 418. Haidakhandi Spiritual Unity Center 419. Haidakhan Samaj 420. Haven's Love (Παιδιά τού Θεού)421. Χριστιανική Επιστήμη (Christian Science) 422. Χρυσός τού Ηλίου 423. Ψυχολογική Σχολή τής Ράτζα Γιόγκα (Ομακόειο)

Οι πρώτοι Λαιστρυγόνες της Μπαλακλάβας. Ενα κείμενο για τον Λάμπρο Κατσώνη από τον Ρώσο λογοτέχνη Βαλεντίνο Πίκουλ

Το κείμενο μας απέστειλε ο Πάνος Ν. Στάμου
Ιστορικός Ερευνητής στο Ινστιτούτο Ιστορίας Αγ. Πετρούπολης
της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

Μυθ-ιστόρημα Ρώσου λογοτέχνη για το Λάμπρο Κατσώνη !
ПЕРВЫЙ ЛИСТРИГОН БАЛАКЛАВЫ
Пикуль Валентин Саввич (1928 – 1990)
ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΛΑΙΣΤΡΥΓΟΝΕΣ[1] ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΚΛΑΒΑΣ[2]
Βαλεντίνου Πίκουλ (1928 – 1990)

Μετάφραση Ιρίνα Ιβάνοβνα Καρακέτοβα

Μεταγραφή και σχόλια Π. Στάμου

Φεβρουάριος 2007
Όταν ήμουν νέος και ρομαντικός για πρώτη φορά συνάντησα τον θρυλικό Λάμπρο Κατσώνη στο βιβλίο του Νικολάι Βράνγελ «Στεφάνι στους νεκρούς». Ο Βράνγελ, χαρακτηρίζοντας αυτόν τον άνθρωπο ως «θηριώδη», δεν είπε τίποτα άλλο, παρά μόνο δημοσίευσε δύο πορτρέτα[3] – του ίδιου Λάμπρου Κατσώνη του Λυκούργου[4] και της γυναίκας του, όμορφης και λεβέντικης (леван-тинки), την οποία γνώρισε και την ερωτεύτηκε κατά την διάρκεια ενός ρεσάλτου σε τούρκικο πλοίο[5].

Δεν πρόκειται να καταλάβουμε πως εμφανίσθηκαν οι Έλληνες πατριώτες στην Αγία Πετρούπολη, εάν δεν ξέρουμε ότι η Ελλάδα για αιώνες βρισκόταν κάτω από τον τούρκικο ζυγό, ενώ οι ίδιοι οι Έλληνες, ποθώντας την ελευθερία, έστρεφαν τα μάτια τους προς τη Ρωσία με την ελπίδα να τους απαλλάξει από το ζυγό αυτό.


Οι Ρώσοι από παλιά είχαν την επιδίωξη να βγουν στη Μαύρη θάλασσα. Όμως, κάθε φορά οι προγονοί μας συναντούσαν την αντίσταση των Τούρκων Σουλτάνων, και στον αγώνα με την Τουρκία ο ρωσικός λαός πάντα έβρισκε την υποστήριξη του Ελληνικού λαού. Έτσι οι ιστορικές προσδοκίες των Ελλήνων για την εθνική ελευθερία, αναπόφευκτα μπλέκονταν με τις προσδοκίες των Ρώσων. Γι αυτό και η παλιά φιλία Ελλάδας και Ρωσίας ήταν πάντα, είναι και θα είναι άξια της προσοχής μας.

Στο πορτρέτο του ο «θηριώδης» προς τους εχθρούς, πολέμαρχος Λάμπρος Κατσώνης, απεικονίζεται με τουρμπάνι και με φτερά στρουθοκαμήλων, όμως εγώ ξέρω ότι στη καθημερινή ζωή του ο Κατσώνης φορούσε φέσι, στο οποίο φαινόταν το έμβλημα – ασημί χέρι -, το οποίο συμβόλιζε ότι ο ατρόμητος κουρσάρος είναι υπό την προστασία της Ρωσίας, όπως είχε αποφασίσει η Αικατερίνη Β’. Γι αυτό, έμεινα έκπληκτος όταν έμαθα ότι ο Λάμπρος Κατσώνης επιτάχυνε τον θάνατο της Ρωσίδας Αυτοκράτειρας...

Το 1769 ξεκίνησε ο αναπόφευκτος πόλεμος με την Τουρκία[6], ξανά ( πόσες φορές είχαν πολεμήσει ακόμα!) και ζωντάνεψε τις ελπίδες των καταπιεσμένων βαλκανικών λαών. Ήρθαν οι εποχές των θρυλικών νικών των ПоРумянцева (Ρουμιάντσεφ), темкина (Ποτέμκιν) και ακόμη νεαρού Суворова (Σουβόροφ). Ο στρατός μας βρισκόταν στον Δούναβη, και ο στόλος μας, πέρασε στην Ευρώπη και ήδη μπήκε στο Ελληνικό Αρχιπέλαγος απειλώντας την πρωτεύουσα του Σουλτάνου.


Τη σημαία του Αγίου Ανδρέα[7] την είδαν στις όχθες του Μαρόκου και της Παλαιστίνης και η σημαία αυτή κυμάτιζε κάτω από τους τοίχους του Καΐρου. Η Κορσική και η Μάλτα αναζητούσαν την εύνοια της Ρωσίας- Αλήθεια, μεγάλες εποχές!
Πολλοί Έλληνες εθελοντές έλαβαν αμέσως μέρος στον πόλεμο, χωρίς να διαχωρίζουν τα ενδιαφέροντα της Ρωσίας από τα ενδιαφέροντα της μελλοντικής Ελλάδας. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους πατριώτες ήταν και ο ήρωας μας ο Λάμπρος Κατσώνης…

Ποιος όμως είναι αυτός; Από πού βρέθηκε εδώ;
Γεννήθηκε στην ελληνική πόλη Λιβαδειά, ήταν ακόμη πολύ νέος, όμως ήδη απέκτησε την φήμη ως θρασύς κουρσάρος. Όλοι οι Έλληνες είναι γεννημένοι ναύτες, και οι μάχες με τους πειρατές της Αλγερίας τους βοήθησαν να γίνουν θαυμάσιοι μαχητές. Σε εκείνες τις μακρινές εποχές το εμπόριο συνοδευόταν με το κανονίδι, το δικαίωμα για τα έσοδα από το εμπόριο το αποκτούσαν στα αιματοβαμμένα ρεσάλτα.

Ο Λάμπρος από παιδί μύριζε το μπαρούτι, αισθάνθηκε το πόνο από τραύματα πολεμικά. Στο Ρωσικό στόλο έφτασε με το δικό του πλοίο, το οποίο κατέκτησε σε ναυμαχία[8], τον συνάντησαν φιλικά ο ναύαρχος Спиридов (Σπυριδόφ) και ο κόμης Орлов (Ορλώφ). Για τον ρόλο των Ελλήνων κουρσάρων- εθελοντών γράφουν σήμερα οι σοβιετικοί ιστορικοί[9] και τον θεωρούν σημαντική αλλά χαμένη σελίδα στην ιστορία του Ρωσικού στόλου (ενώ στην Ελλάδα καιρό τώρα υπάρχει η ευρύτατη λογοτεχνία, στην οποία κύρια θέση κατέχει ο Λάμπρος Κατσώνης).

Στη σεμνή καμπίνα του φυλάγονταν δύο βιβλία: Η Βίβλος και η «Οδύσσεια» του Ομήρου. Ενώ οι λόγοι του προς στους συμπατριώτες του ήταν εντυπωσιακοί:
- Έλληνες! – τους καλούσε –Να φοράτε στη ζώνη τα πιστόλια σας γεμάτα! Κι όποιος είναι δυνατός, νάχει ζωσμένο στη μέση του και το κανόνι!

Οι Τούρκοι ερήμωναν την νότια Ελλάδα, σκοτώνοντας τους κατοίκους των παραθαλάσσιων περιοχών, κι οι Ελληνίδες κλείνοντας με τα χέρια τους τα μάτια των παιδιών, πηδούσαν στους γκρεμούς σαν αληθινές Σπαρτιάτισσες. Ο Λάμπρος εκδικούνταν για τα βάσανα του λαού του και στις μάχες στη θάλασσα χτυπούσε τα τούρκικα καράβια σκοτώνοντας τους όμηρους χωρίς λύπηση. Πάντως, λυπήθηκε μόνο μια γυναίκα που την παντρεύτηκε.

Η συνθήκη του Κιουτσούκ Καιναρτζί (Кучук-Кайнарджийский мир) έβαλε τέλος σ’ αυτό τον πόλεμο, όμως τους Έλληνες, που πολεμούσαν στο πλευρό της Ρωσίας, και τις οικογένειες τους απειλούσε η ολική εξόντωση. Για να σωθούν οι πατριώτες από τον θάνατο, η Αγία Πετρούπολη τους πήρε υπό την προστασία της. Στους μετανάστες έδωσαν ακατοίκητες εκτάσεις στην Κριμαία και Μαύρη Θάλασσα. Ο Λάμπρος τότε ήδη είχε τον τίτλο του καπετάνιου[10]. Η Αικατερίνη Β’ τον διόρισε διοικητή[11] του Ελληνικού Τάγματος στην Μπαλακλάβα.


Κοιτάζοντας ολόγυρα ο πρώην κουρσάρος φώναξε:
-Έλληνες! Μήπως γι αυτό το λιμάνι, που κατοικούνταν από τους πελεκάνους Λαιστρυγόνες[12], έγραφε στην δέκατη ραψωδία ο Όμηρος στην «Οδύσσεια» του; Μπήκαμε λοιπόν στο δοξασμένο λιμάνι! Περιβάλλεται από βράχους κι από τις δύο πλευρές, που της κλείνουν την είσοδο και την έξοδο.

Οι κουρσάροι έγιναν ψαράδες- Λαιστρυγόνες, κηπουροί, «χαϊδεύοντας» το σταφύλι στις πλαγιές των γύρω βουνών. Οι Έλληνες άρπαζαν από τα χωριά παιχνιδιάρες Τατάρες με βαμμένα νύχια στα πόδια και στα χέρια, τις φέρνανε στη Μπαλακλάβα, σιωπηλές κοπέλες σκλάβες. Ο Суворов (Σουβούροφ), που διοικούσε στην Κριμαία, ήθελε να διαιωνίσει το γένος των Ελλήνων, να μην αποσωθούν, γι αυτό δεν τους εμπόδιζε. Υπάρχει κι ένα έγγραφο του 1778, που το αποδεικνύει.

Η Μπαλακλάβα σήμερα. Πηγή το διαδίκτυο.
Γλυκό ήταν το σταφύλι, ευχάριστο ήταν το κρασί, αρωματικός ο Κέφαλος που μόνος του έφτανε στη θάλασσα της Μπαλακλάβας. Όταν η Αυτοκράτειρα έκανε το ταξίδι της στη Ταυρίδα, ο πρίγκιπας Ποτέμκιν ο Ταυρικός ξεχώρισε μερικές γυναίκες και σχημάτισε την ένοπλη φρουρά των Αμαζόνων, φτιαγμένη από τις γυναίκες της Μπαλακλάβας. Η διοικητής του γυναικείου τάγματος ήταν η όμορφη Ελένη Σαρανδάκη.

Η Σεβαστούπολη υπήρχε ήδη. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας είχε κιόλας δημιουργηθεί.


Όμως το ταξίδι της Αικατερίνης Β’ στην Ταυρίδα ανησύχησε τους Τούρκους και το 1787 ξέσπασε ο Β’ Ρωσικό-Τούρκικος πόλεμος. Δεν ξέρω γιατί, όμως ο πρίγκιπας Ποτέμκιν της Ταυρίδας πίστεψε στις διπλωματικές ικανότητες του κουρσάρου.
-Λάμπρο, - του είπε, - θα πας στην Περσία[13], προσπάθησε να πείσεις τον Αγά-Μωχαμέτ να φιλιώσει με μας και ας στείλει το στρατό του μοναχά εναντίον του Τουρκικού στρατού…

Ο Κατσώνης έκανε το επικίνδυνο δρόμο μέχρι τη Περσία και πραγματοποίησε αριστοτεχνικά την αποστολή του. Όταν γύρισε στην Κριμαία έγινε κυβερνήτης στο κιρλαγκίτσι «Πρίγκιπας Ποτέμκιν». Όμως, τον ίδιο τον Ποτέμκιν, που έδωσε τ’ όνομα του σ’ αυτό το πλοίο, ο Λάμπρος τον συνάντησε σε κατάσταση μεγάλης απελπισίας: Μεγάλη φουρτούνα σκόρπησε τα καράβια του στολίσκου της Μαύρης Θάλασσας.

-Όλα πήγαν χαμένα, - μουρμούριζε ο Ποτέμκιν, κλαίγοντας …!

Η κατάσταση που είχε δημιουργήθεί δεν ωφελούσε καθόλου τη Ρωσία. Τώρα, όπως και στον Α’ Ρωσικό-Τουρκικό πόλεμο, έπρεπε να σταλεί ο στόλος στη Μεσόγειο, όμως η Σουηδία συνεννοήθηκε με τον Σουλτάνο και επιτέθηκε ύπουλα στην Ρωσία, κι ο στόλος της Βαλτικής έμεινε στ’ αγκυροβόλιά του, να προστατεύει την πρωτεύουσα. Σ’ αυτή την περίπτωση έπρεπε να χτυπήσουν τους Τούρκους από τα νώτα της μεγάλης αυτοκρατορίας, και ο Λάμπρος Κατσώνης προσφέρθηκε να το πραγματοποιήσει.

-Εάν φτάσω ζωντανός μέχρι την Τεργέστη , - υποσχέθηκε ο Λάμπρος,- θα έχω και στολίσκο και ναύτες και κανόνια και χρήματα.

-Με τις ευλογίες μου, - συμφώνησε ο Ποτέμκιν…!
Η κοινότητα των Ελλήνων της Τεργέστης αγόρασε το καράβι, που ο Κατσώνης αρμάτωσε με 28 κανόνια, και τ’ ονόμασε «Αθηνά της Άρκτου». Ο Λάμπρος βρέθηκε σε παραλιακή ταβέρνα κι έπινε κρασί.

- Ε! Ποιοί είναι εδώ Έλληνες; Χρειάζομαι ναύτες!

- Με ποιους όρους; - τον ρωτούσαν.

- Υπάρχει μονάχα ένας όρος: Ν’ αγαπάτε την Ελλάδα μας.

- Και μερτικό;

- Θα το πάρετε απ’ τον Τούρκο Σουλτάνο…

Τρομοκρατώντας τις θαλασσινές συγκοινωνίες, ο Λάμπρος Κατσώνης έπαιρνε τα καράβια του εχθρού και το καλοκαίρι του 1788 υπό τη διοίκηση του έβγαινε σε εκστρατεία πλέον ολόκληρος στολίσκος. Γράφει σχετικά στον Ποτέμκιν: «…εγώ, κάνοντας καταδρομές, παρεμπόδισα τελείως την Πύλη να στρέψει τις στρατιωτικές της δυνάμεις από τα νησιά του Αρχιπελάγους στη Μαύρη Θάλασσα και προκάλεσα τόση πολεμική αναταραχή στο Λεβάντε, ώστε η Υψηλή Πύλη αναγκάστηκε να στείλει εναντίον μου απ’ την Κωνσταντινούπολη 18 μεγάλα και μικρά πλοία και να υποστεί μεγάλες απώλειες …». Με τρία μικρά πλοία «ο Ταγματάρχης[14] του Ρωσικού αυτοκρατορικού στολίσκου» - έτσι αποκαλούνταν ο Κατσώνης στα επίσημα έγγραφα - συνάντησε την Τουρκική μοίρα του στόλου και τους έτρεψε σε φυγή.


Η φήμη για τα κατορθώματα του έφτασε μέχρι την Αγία Πετρούπολη και η Αικατερίνη Β’ προβιβάζει το θαλασσινό καταδρομέα σε Αντισυνταγματάρχη, ενώ ο Ποτέμκιν του επέτρεψε να παίρνει Έλληνες στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία, δίνοντας σ’ αυτούς βαθμούς αξιωματικών εξ ονόματος της Αυτοκράτειρας.

Στην Τεργέστη οι Γάλλοι ρωτούσαν τον Κατσώνη:

- Ποιο είναι το μυστικό των απίστευτων επιτυχιών σας;

- Συνήθως, κάνω επίθεση πρώτος, - απαντούσε ο Κατσώνης.

Το 1789 κατάστρεψε 3 εχθρικές μοίρες του εχθρικού στόλου, και έγινε ουσιαστικά κυρίαρχος του Αιγαίου Πελάγους. Την Ρωσική σημαία στα πλοία του Κατσώνη την είδαν μάλιστα μέχρι και στα στενά των Δαρδανελλίων. Και το καλοκαίρι, κάνοντας εκστρατείες κοντά στις όχθες του Λεβάντε[15], ο Κατσώνης κυρίευσε με έφοδο το κάστρο Кастель-Россо (Καστελλόριζο).


Αυτό έκανε τον Σουλτάνο Абдул-Гамид (Αμπντούλ Χαμίτ) να πανικοβληθεί. Του έστειλε ένα γράμμα, στο οποίο του συγχωρούσε το αίμα των Τούρκων που έχυσε και του υποσχέθηκε 200.000 χρυσά νομίσματα εάν απαρνηθεί την φιλία του με την Ρωσία. Ο Σουλτάνος του ζητούσε να διαλέξει για τον εαυτό του ένα νησί στο Αρχιπέλαγος και να γίνει εκεί Πασάς… σε αντίθετη περίπτωση, του έγραφε, η Κωνσταντινούπολη θα στείλει «την μεγάλη δύναμη μας να σας ηρεμήσει!»

- Εμένα θα με ηρεμήσει μόνο ο θάνατος ή ελευθερία της Ελλάδας!- απαντούσε με θράσος ο Κατσώνης, και έβγαινε πάλι με τα πλοία του για περιπολία στη θάλασσα.

Ο Σουλτάνος, με 15 πλοία του, ζήτησε βοήθεια από την μοίρα του στόλου των Αλγερινών πειρατών, που είχαν την πείρα στις ναυμαχίες με ρεσάλτο. Νόμιζαν ότι θα ψάχνουν για πολύ τον άπιαστο Κατσώνη, αλλά ο Λάμπρος τους βρήκε μόνος του… Η άνιση μάχη έγινε στο στενό του νησιού Άνδρος, αναγκάζοντας όλο τον κόσμο να θαυμάσει την ανδρεία των Ελλήνων εθελοντών.


Δύο μέρες στη σειρά 7 πλοία με Ρωσικές σημαίες πολεμούσαν με τις δύο μοίρες του Οθωμανικού στόλου. Τα βλήματα κατέστρεφαν τα πάντα, οι φωτιές γκρεμίζαν τα καταστρώματα και τα κατάρτια, γιαταγάνια διασταυρώνονταν με τα ελληνικά σπαθιά, η «Αθηνά της Άρκτου» χάθηκε μέσα σε τρομερό θόρυβο, σκοτώθηκαν στα καταστρώματα 600 πατριώτες, οι υπόλοιποι ήσαν όλοι τραυματισμένοι, ο Κατσώνης αιμορραγούσε, έμεινε με δύο πλοία, όμως άντεξαν!


Όλες οι εφημερίδες έγραφαν διθυράμβους για τον Κατσώνη! Γι’ αυτή τη ναυμαχία η Αικατερίνη Β’ βράβευσε γενναιόδωρα όλους τους πολεμιστές, και ο Κατσώνης προάγεται σε Συνταγματάρχη και γίνεται Ιππότης του Ρωσικού Παρασήμου του Αγίου Γεωργίου…


Οι πλούσιες Ελληνικές κοινότητες της Τεργέστης και της Βιέννης βοήθησαν τον Κατσώνη να ξαναδημιουργήσει τον στόλο του και το 1791, υπό την ηγεσία του, ήταν έτοιμη η νέα μοίρα του στολίσκου, που τον αποτελούσαν 24 πλοία με νέους ναύτες. Αυτή τη χρονιά η Ρωσία σύναψε ειρήνη με την Τουρκία. Όταν το άκουσε, ο Κατσώνης δήλωσε στους άντρες του:

- Εάν η Ρωσίδα Αυτοκράτειρα συμφώνησε ειρήνη με την Πύλη, εγώ ο Συνταγματάρχης του στόλου της τη δική μου ειρήνη δεν θα την κάνω!

Ο Κατσώνης απευθύνθηκε στους Έλληνες με το Μανιφέστο του, στο οποίο υποσχέθηκε προστασία στις χήρες και τα παιδιά αυτών που σκοτώθηκαν στην άνιση μάχη. Τώρα αποκαλούσε τον εαυτό του όχι Συνταγματάρχη της Ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας, αλλά «Βασιλιά της Σπάρτης», και κανένας δεν διαφωνούσε με τα λαο-πλάνα λόγια του, επειδή η αναγνώριση αυτού του ανθρώπου ήταν πραγματικά παλλαϊκή. Για την Ρωσίδα Αυτοκράτειρα έλεγε:

-Καταριέμαι αυτή την άπιστη γυναίκα!

Χωρίς την υποστήριξη της Ρωσίας ο Λάμπρος μάζεψε τα πλοία στο λιμάνι Порто-Квалио (Πόρτο Κάγιο) κοντά στο κάβο Матапан (Ματαπά). Γαλλική μοίρα στόλου ενώθηκε με την Τουρκική και έβγαινε στην θάλασσα υπό σημαία του ίδιου του капудан-паши (Καπουδάν Πασά, του ναυάρχου αρχηγού του στόλου). Τρεις μέρες διαρκούσε η άνιση μάχη, τα πλοία καταστράφηκαν, τους Έλληνες τους εξόντωσαν, τα καμένα υπόλοιπα από τον Ελληνικό στόλο τα πήραν θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη για να δείξουν στον Σουλτάνο, ότι με τον Κατσώνη και τον στόλο του έχουνε τελειώσει! Ο ίδιος ο Κατσώνης, έφυγε την νύχτα, ξεγλιστρώντας μεταξύ Γάλλων και Τούρκων, κι έφτασε στη Βενετία κι άρχισε να ετοιμάζεται για το μακρινό του ταξίδι.

… Αγία Πετρούπολη. Παγωνιά, πάχνη στα δένδρα,…χιονοστιβάδες…!

Εδώ κανένας δεν τον περίμενε, παρ’ όλο που όλοι θαύμαζαν την ανδρεία του. Δεν μπορούσες να μη σέβεσαι τον Κατσώνη με τα κατορθώματά του στη Μεσόγειο. Ο Λάμπρος εμπόδισε ένα μεγάλο μέρος των Τουρκικών δυνάμεων από τη συμμετοχή του στο θέατρο της Μαύρης Θάλασσας, όπου ο ναύαρχος Ушаков (Ουσακώβ) είχε τις πιο σημαντικές νίκες στις ναυμαχίες. Εκεί καταλαμβάνονταν και δημιουργόνταν νέες εκτάσεις, «Η Νέα Ρωσία», με τις θαυμάσιες καινούριες πόλεις της – την Οδησσό, τη Χερσόνησο και άλλες.

Στο μεταξύ, πέθανε ο Ποτέμκιν κι αυτό δυσκόλευε τη θέση του Κατσώνη στην τσαρική πρωτεύουσα, όπου ο ναύαρχος А С. Шишков (Σίσκοφ, διάσημος συγγραφέας) συνάντησε τον Κατσώνη με τούτα τα ανήσυχα λόγια:

- Λάμπρο, πρέπει να κρυφτείς απ’ τον θυμό της Αυτοκράτειρας, κι εσύ πας μόνος σου μπροστά στα μάτια της; Δεν είναι λίγο… παραβίασες την ειρήνη με την Τουρκία, κόντρα στη θέλησης της.

Η Αικατερίνη Β’, σαν έξυπνη γυναίκα, έκανε πως δεν υπήρχε καμιά διαφωνία μεταξύ τους, και ότι χαίρεται που τον βλέπει. Από Συνταγματάρχη προάγεται σε Πλοίαρχο1ης Τάξεως[16] και αναλαμβάνει πάλι υπηρεσία, στο στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Μιλώντας με τον κουρσάρο η Αυτοκράτειρα[17] παραπονέθηκε για την υγεία της:

- Εγώ λεβέντη μου δεν πιστεύω…ότι πήγες κόντρα μου…

Τα πόδια της είχαν πρηστεί, είχαν πληγές, κινούνταν με δυσκολία. Ο Κατσώνης λυπήθηκε την Αυτοκράτειρα και της εξήγησε ότι και οι κουρσάροι δεν έχουν εμπιστοσύνη στην ιατρική.

- Στείλε αύριο κάποιον για θαλασσινό νερό…

Το νερό το έφερναν από τα οχυρά της Красной Горки (Κράσνοη Γκόρκι), όμως αυτό το νερό δεν άρεσε στον Κατσώνη, γιατί δεν είχε πολύ αλάτι και τους έστειλαν πιο μακριά, μέχρι την Ревеля (Ρεβέλια). Η Αικατερίνη κάθε πρωί έβαζε τα πόδια της στο παγωμένο θαλασσινό νερό.

- Και το βράδυ κάν’ το, - της είπε ο Κατσώνης και συνέχισε,- εγώ κατάλαβα τον χαρακτήρα σου, έχεις την καρδιά μεγάλου πειρατή, γι’ αυτό πρέπει να ακούς τους πειρατές…!

Ο γιατρός της αυτοκράτειρας ήταν εναντίον αυτής της βάρβαρης θεραπείας, και όπως γράφει ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες, «μιλούσε για τις καταστρεπτικές επιπτώσεις στην υγεία και την ίδια τη ζωή της Αυτοκράτειρας».

- Οι πειρατές όλα τα γιατρεύουν, έτσι με νερό, και μάλιστα πριν τη μάχη δεν πίνουμε κρασί, πίνουμε ένα ποτηράκι αλμυρό νερό…

Οι πηγές έκλεισαν, αλλά η Αυτοκράτειρα πέθανε! Συνέβη στις 5 Νοεμβρίου του 1796. Για την συμπεριφορά του Λάμπρου Κατσώνη αυτή τη μέρα, βρήκα ένα έγγραφο του ναυάρχου Шишков - οι σημειώσεις του δημοσιεύθηκαν στο Βερολίνο και ποτέ ξανά δεν εκδόθηκαν. «Η εμφάνιση του Λάμπρου Κατσώνη με άφησε έκπληκτο, - γράφει ο ναύαρχος - μου φάνηκε κάπως σαστισμένος, γύρισε με την πλάτη στο παράθυρο και ήταν ακίνητος». Σ’ αυτή τη σκηνή «τον κοίταξα άλλη μια φορά και είδα, ότι μοιάζει πιο πολύ με μια κούκλα, κίτρινη σαν το κερί, παρά σαν ζωντανό άνθρωπο».

- Λάμπρο, -τον φώναξε ο Шишков,- Τι σου συμβαίνει? – ο Κατσώνης σιωπούσε. – Κοίταξε στον καθρέπτη - συνέχιζε ο ναύαρχος – Πήγαινε και συμβουλέψου κανέναν γιατρό…

«Αυτός δεν είπε ούτε λέξη. Στεκόταν εκεί… σαν είδωλο».

Ο Λάμπρος γύρισε στην Μπαλακλάβα, όπου και πάλι ήταν διοικητής του Ελληνικού Τάγματος, που φρουρούσε τις ακτές. Φαίνεται ότι για πρώτη φορά στη ζωή, μπορούσε με την ησυχία του να διαβάζει τον Όμηρο, χωρίς να αρπάζει μέσα στον ύπνο του τα όπλα…


Εδώ τον βρήκαν οι κατάσκοποι του Τούρκου Σουλτάνου, που δηλητηρίασαν τον διάσημο πολίτη και πατριώτη. Οι Ρωσικές πηγές αναφέρουν ως έτος θανάτου του το 1805, ενώ ο Γάλλος ιστορικός Лавис (Λάβης) υποστηρίζει πως ο Κατσώνης ξανά εμφανίστηκε στη Μεσόγειο το 1806, όπου όπως παλιά, έκανε εκστρατείες[18] .


Ο Ρωσικός λαός ποτέ δεν αδιαφόρησε για την Ελλάδα, στις αγορές των ξεχασμένων χωριών της Κριμαίας φέρνανε χρωματιστές ζωγραφιές, που απεικόνιζαν τα κατορθώματα των Ελλήνων πολεμιστών, τα σπίτια στα χωριά διακοσμούσαν με τις εικόνες των εθνικών ηρώων της Ελλάδας – τον ξακουστό Κολοκοτρώνη, τον οποίο ζωγράφισαν αξιωματικό ή σαν πολεμιστή πάνω στο άλογο.


Ο Πούσκιν ζήλευε απεγνωσμένα τον Μπάιρον, που πολεμούσε για την ελευθερία των Ελλήνων και ήθελε να δραπετεύσει στην Ελλάδα για να βοηθήσει στην απελευθέρωση της… Στις ρωσικές όχθες έφερναν συνέχεια τα κύματα τους Έλληνες μετανάστες. Οι Έλληνες κατοικούσαν σε μεγάλες ομάδες κι οι μεγάλες τους αποικίες ήταν στην Мариуполе (Μαριούπολη), Кишиневе (Κισίνεμπε), Астрахани Αστραχάν), Мелитополе (Μελετούπολη), Таганроге (Ταγκαρογκ), Керчи (Κέρτς), Феодосии (Θεοδοσία).


Η Ρωσία διοργάνωσε το Ελληνικό σχολείο[19] και την ελληνική γλώσσα μπορούσες να την ακούσεις στους δρόμους της Μόσχας, της Πετρούπολης, στην Οδησσό και δεν θα μιλήσουμε βέβαια καθόλου για την Нежин (Νίζνα) – που ήταν σαν ελληνική πρωτεύουσα. Πολλοί Έλληνες μετανάστες έγιναν παιδαγωγοί, εφοπλιστές, αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού, πολλοί έλαβαν μέρος στις επαναστάσεις της Ανατολής, όπως πολλοί ήσαν αυτοί που μπήκαν στην υπηρεσία της ρωσικής διπλωματίας και κατάφεραν να πάρουν υψηλούς βαθμούς.


Οι Έλληνες μετανάστες στη Ρωσία, πολεμούσαν πάντα γενναία για την δεύτερη πατρίδα τους και διακρίθηκαν στους πολέμους. Το 1854 το Ελληνικό Τάγμα υπερασπίζονταν μέχρι θανάτου την Μπαλακλάβα, συγκρατώντας την ορμή του αντιπάλου και αμυνόμενοι στον βομβαρδισμό των πλοίων του στόλου. Σύμφωνα με την παράδοση η Μπαλακλάβα ήταν για τους Έλληνες η ρωσική Σπάρτη.


Ποτέ δεν έχω πάει στην Μπαλακλάβα, και δεν ξέρω αν διατηρήθηκε εκεί ο τάφος του ήρωα μου. Ο γιος του, Ликург Ламбрович Качиони (Λυκούργος Λάμπρεβιτς Κατσώνης) από το 1812[20] ήταν στην υπηρεσία του Ρωσικού στόλου, μετά, όπως και ο πατέρας του, έγινε διοικητής του Τάγματος της Μπαλακλάβα και στα γεράματα, ήταν επιθεωρητής του Κεντρικής Καραντίνας. Ο εγγονός[21] του κουρσάρου, Александр Ликургович (Αλέξανδρος του Λυκούργου), άρχισε να υπηρετεί ως δόκιμος στον ναύαρχο Лазарев (Λαζάρεφ), μετά ως αρχικελευστής μετατέθηκε στον στόλο της Βαλτικής. Έμειναν και άλλοι απόγονοι, μεταξύ τους είναι και ο συγγραφέας Спиридона Качиони (Σπυρίδων Κατσώνης)[22], που έγραφε διηγήματα στο δικό μας εικοστό αιώνα.


Ελπίζω, ότι με τον καιρό, όταν τα βιβλία για τα κατορθώματα του Λάμπρου Κατσώνη θα μεταφραστούν στη χώρα μας από τα νεοελληνικά στα ρωσικά, θα γνωρίσουμε πολύ περισσότερα γι’ αυτόν τον παράτολμο Ρώσο αξιωματικό και θαρραλέο πατριώτη της περήφανης Ελλάδας.


Γι’ αυτόν ήδη γράφουν στα δικά μας ναυτικά περιοδικά και γράφουν με μεγάλο σεβασμό. Όμως θα ήθελα οι αναγνώστες να τον βλέπουν έτσι, όπως τον βλέπω εγώ, με μεγάλη περικεφαλαία με φτερά, με σπαθί, με το Παράσημο του Αγίου Γεωργίου, με πλούσια μαύρα μουστάκια[23]: Θηριώδη!


Σημειώσεις



[1] Οι Λαιστρυγόνες, αναφέρονται στη 10η ραψωδία της Οδήσειας του Ομήρου. Μυθικά όντα, ψαράδες πελεκάνοι. Ένας από τους Ρώσους λογοτέχνες που αποκάλεσε έτσι τους Έλληνες μετανάστες της Μπαλακλάβα (1783-1784) ήταν ο Κουπρίν (γράφει πως προσφωνώντας τους συντρόφους του ο Λάμπρος Κατσώνης όταν έφτασαν στη Μπαλακλάβα για πρώτη φορά, τους είπε:… Αυτό το έρημο μέρος θα είχε στο νού του ο Όμηρος όταν έγραψε για τους Λαιστρυγόνες…). Επίσης ο Πίκουλ έγραψε σχετικά. Από τότε οι ‘Λαιστρυγόνες’ μπήκαν στην παράδοση της Μπαλακλάβα και σήμερα χρησιμοποιούνται ακόμα και ως ονομασία ξενοδοχείων, καφέ κ.λ.π.
[2] Το ‘ψαρέψαμε’ στο διαδίκτυο στα Ρωσικά, από την ιστοσελίδα της Κρατικής Διοικήσεως της Μπαλακλάβας (ΝΔ άκρο Κριμαίας), όπου ο Λάμπρος Κατσώνης και άλλοι Έλληνες άποικοι από το Αρχιπέλαγος και την υπόλοιπη Ελλάδα, οργάνωσαν το Ελληνικό Τάγμα της Μπαλακάβας (1784).
[3] Δυστυχώς, δεν έχουν εντοπισθεί ακόμα. Πιθανώς βρίσκονται σε κάποια συλλογή ή κρυμμένα σαν άγνωστων μορφών σε κάποια αποθήκη!
[4] Εδώ βέβαια ο Πίκουλ κάνει λάθος, γιατί το όνομα του πατέρα του Λάμπρου ήταν Δημήτρης. Λυκούργος ήταν ο πρωτότοκος γιός του.
[5] Ιστορικά ανακριβές. Λεγόταν Μαρία ή Μαρουδιά, κόρη του προεστού Πέτρου Σοφιανού.Την γνώρισε στη Τζιά και την παντρεύτηκε με το ζόρι!
[6] Ένα χρόνο μετά αρχίζουν τα Ορλωφικά (1770-1774)
[7] Παραδοσιακή Ρωσική πολεμική σημαία
[8] Ιστορικά ανακριβές. Κατετάγη στο Λιβόρνο στη Μοίρα του Σπυριδόφ, ως ναύτης.
[9] Το Μυθιστόρημα έχει γραφεί κατά τη Σοβιετική περίοδο, αλλά δεν ήταν γνωστό τότε.
[10] Στο τέλος του πολέμου (Ορλωφικών) ήταν υπαξιωματικός. Αξιωματικός έγινε μετά την μετανάστευση στην Κριμαία.
[11] Δεν έχει βεβαιωθεί αυτό. Ότι ήταν ηγετικό στέλεχος είναι διαπιστωμένο. Συνήθως γίνεται σύγχυση από το γεγονός ότι ο γιός του Λυκούργος ήταν για πάνω από 14 χρόνια διοικητής του Ελληνικού Τάγματος της Μπαλακλάβα.
[12] Από τότε που ο Πίκουλ έγραψε (μαζί του και ο επίσης Ρώσος λογοτέχνης Κουπρίν) οι Λαιστρυγόνες αποτελούν στοιχείο της παραδόσεως της Μπαλακλάβα. Σήμερα έχουν το όνομά τους ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφέ κ.ά.
[13] Στην πραγματικότητα ο Λ. Κατσώνης είχε πάει πολύ νωρίτερα στην Περσία (1781) έχοντας προαχθεί σε Υπολοχαγό.
[14] Είχε γίνει γνωστός ως Μαγιόρ Λάμπρος, δηλαδή Ταγματάρχης Λάμπρος και έτσι αναφέρεται σε έγγραφα ξένων διπλωματών!
[15] Της Ανατολής.
[16] Στην πραγματικότητα πολεμώντας ο Κατσώνης στο Ναυτικό, γίνεται στην αρχή Συνταγματάρχης Ναυτικού Πυροβολικού και στη συνέχεια ο βαθμός του γίνεται Πλοίαρχος 1ης Τάξεως, αντίστοιχος με το σημερινό βαθμού του Αρχιπλοιάρχου του Πολ. Ναυτικού, δηλαδή αντίστοιχος του Ταξιάρχου του στρατού.
[17] Εδώ βέβαια είναι μόνον…μυθιστόρημα!
[18] Δεν έχει τεκμηριωθεί κάτι τέτοιο. Το μόνο που υπάρχει είναι ότι η σύζυγός του έκανε αίτηση το 1806 για να συνταξιοδοτηθεί ως χήρα Συνταγματάρχη.
[19] Πρόκειται για το Ελληνικό Γυμνάσιο Αγίας Πετρούπολης, στην αρχή Γυμνάσιο Αλλοδαπών Ομοθρήσκων, από το οποίο βγήκαν πολλοί σημαντικοί Έλληνες αξιωματικοί του Ρωσικού στρατεύματος.
[20] Από το 1809.
[21] Λάθος, πρόκειται για τον δεύτερο γιό του Λ. Κατσώνη.
[22] Μεταξύ των άλλων, έγραψε τον «Ανδρειωμένο Κουρσάρο», ένα είδος λογοτεχνικής βιογραφίας του ήρωα προπάππου του. Βρίσκεται στο αρχείο μας και πρόκειται να το δημοσιεύσομε στο προσεχές μέλλον.
[23] Όπως παρουσιάζεται στο τελευταίο του πορτρέτο, στη φωτογραφία πάνω, που πρόσφατα δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα (για πρώτη φορά στο συνέδριο για τα 200 Χρόνια Μνήμης του Λ. Κατσώνη στη Λιβαδειά το Νοέμβριο του 2004).